ΑΠΟΔΟΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

85 76 – 72 18 – 12 25 – 23 12 – 23 21 ΑΠΟΔΟΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ 14 21:30 5357 2. (,ΑΠΟΔΟΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ. SOCCERBOX.

8 αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα 06122019 21:00 αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα 38. αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα ; …. GR. Stoiximan. 00 .

ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

gr, www.αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα site αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα. 35 -7. pamestoixima. αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα. 200 1. 25 23:00 Αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα 5640 αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα.

Χωρις να παρακαμψουμε τα ειδικοτερα κομματικα και προγραμματικα ζητήματα. ΠΑΝΤΑ το νυν εχει καιρια σημασια. Όχι την εκφυλισμενη σημασία που προβαλουν οι καιροσκοποι του σκέτου «τώρα», αυτή που αφορα το παρασιτικο μικροσυμφερον ή και τη γενικοτερη αυταπατη των ασώματων «βελτιώσεων».

Ουτε αυτή που συνδεει τα ιδεολογηματα ενός απροσωπου “μαυρου Απρίλη” ή ενός απροσωπου “κοκκινου Μαη”, με τις τωρινες εισπραξεις ενός αντιστοιχου αντικοινωνικου στρατου που καποτε θα επιβαλλει τα δέοντα. Αλλα αυτή που συνδεει το αιτημα της αμεσης αξιωτικης επιβιωσης με το αιτημα ενός αξιωτικου αυριο, που υπερβαινει ετσι το ατομικο χωρις να παρακαμπτει το προσωπικο.

Αυτή που συνδεει το Νυν και το Αιεν της Ζωης. Εδώ αποκτουν το νοημά τους τα Εθνικα, τα Πολιτικα, τα Οικονομικα κτλ, ως κρικοι συνδετικοι του Τωρα και του Αυριο. Οι επιπτωσεις των εκλογων και των μετεκλογικων, ακριβως σ’ αυτό  το ζητημα. Στα βηματα μπρος ή πισω που κανει, το ιδιο το πολιτικο συστημα, το φορειο αυτό που μας κουβαλάει.

Στους γενικοτερους θεσμους, στο κρισιμο κομματικο τοπιο αλλα και τα επισης κρισιμα εσωκομματικα τοπια, τις φυσιογνωμιες, τις αναδομησεις, τα προσωπα, τις κατευθυνσεις πολιτικης, τις πρακτικες.

Ολα αυτά που σημαινουν ωθηση ή οπισθοδρομηση συνολικα του συστηματος σε διεξοδο πολιτικο πλαισιο ζωης, ή οπισθοδρομηση σε κυκλους στασιμων κυβερνητικων εναλλαγων. Εδώ ζηταει να ανασυνταχθει και η οπτικη του συστημικου Στερεοτυπου. Αρκει η Δεξια-Κεντρωα-Αριστερη οπτικη όμως εδώ ; Αρκει για να αξιολογησει τη σημασια του πολιτικου συστηματος για την ιδια του την υπερβαση ή εγκλωβιζεται στα προοδευτικα του συρμου, ειτε «βελτιωτικα» ειτε «ανατρεπτικα» ; Κι, επίσης, αρκει για να ορισει επαρκως τις επαγωγικες ρήξεις μέσα στο συστημα αυτο ή εγκλωβιζεται σε αδιεξοδους κομματικους μονοδρομους κι αντιστοιχες ολοκληρωτικες αντιπαλοτητες; Μπορει να απαντησει στο ποια είναι τα κατεδαφιστέα και τα δομητέα σ’ ολοκληρο το πολιτικο συστημα, στο ποια είναι τα σάπια και τα αναγκαία, στο ποιο είναι το εδαφος και τα κριτηρια αναζητησης τους ; Στο ποια είναι ταυτοχρονα τα του νυν και του αιεν, στο ποια είναι οντως τα αναγκαια για τα παιδια ;.

Είναι όμως αναγκαιος ενας γενικος μπουσουλας εδώ, απεναντι στο συστημικο στερεοτυπο, αυτό της στασιμοτητας. Που μια αδρη καταθεση του θα επιχειρησουμε πιο κατω, με κάθε σεμνοτητα και ταπεινοτητα – μια αναγκη κατακτημενη πια στο πανελληνιο. ΠΕΡΑ απ’ αυτά, την υψηλη προτεραιοτητα στο ζητημα του πολιτικου συστηματος διευκολυνει κι ο καλος θεος της Ελλαδας, μεσα απ’ το καποιο καταλαγιασμα των «εθνικων».

Εχοντας βαλει απεναντι τον Ερντογαν και παραπερα τον Ομπαμα, περιοριζοντας στις υπερπτησεις τον αμεσο βαθυ κινδυνο κι εξασφαλιζοντας στο συστημικο θεμα περιθωρια αναγκαιας ημι-ασταθειας. Αν κι όχι φτηνοτερου κοινωνικου τζόγου, που θελει το «λαϊκο» λογαριασμο να επικεντρωνεται στα εκμαυλιστικα οικονομικα – δειγμα κι αυτό της ορισμενης αλλοτριωσης – οπου όμως, οι προσδοκιες θα διαψευσθουν σε κάθε περιπτωση.

Δεξιά κι Αριστερά. Αναγκαια κατά περιοδους παλιοτερα, εγκληματικη κατά άλλες, ανεγκλιμάτιστη στη μεταπολεμικη αστικοφιλελευθερη αναπτυξη που την ξεπερνουσε, απηλθε ιστορικα. Κατερρευσε απέναντι σ’ ένα διχασμενο αλλα μακροχρονο λαϊκο κινημα που πυρηνωσε η αριστερα και οδηγησαν, με το δικο τους τροπο και βαρος ο καθεις, ενας Καραμανλης και δυο Παπανδρεου.

Μικροθυλακες μονο δεξιων οπισθοφυλακων, τυπου Καρατζαφερη, ερματιζουν συγκυριακα το αστικοφιλελευθερο συστημα που από δεκαετιες εχει άλλο κεντρο βαρους. Η εθνοκαπηλεια δεν είναι πια προνομιακο της οπλο και η νατοϊκη νεα ταξη εχει αλλους προνομιακους διαυλους.

Ο κοινωνικος συντηρητισμος στα πιο παραδοσιακά-λαϊκα του στοιχεια εχει διαχυθει στο πολιτικο φασμα, στα πιο αρτηριοσκληρωτικα του στοιχεια εκλειπει στα δυο ακρα των ΚΑΠΗ, και στα πιο επιθετικα του στοιχεια κατεχει τεχνοκρατικα πτυχια, προοδευτικα μιντια, και θεσεις προοδευτικης εξουσιας επι δεκαετιες.

Ο αυταρχισμος εχει αλλαξει φορεις και στοχους, ακολουθωντας το κεντρο βαρος του συστηματος. Οι συνταξιουχοι δερνονται απ’ αλλού, η «αντιτρομοκρατια» αλλού μοιραζει καθηκοντα γκεμπελισμου και παρασημα, στη νεολαιίστικη εξεγερση αυτος που αρνηθηκε τη στοχοποιηση των νεων παιδιων ηταν ο πανταχοθεν βαλλομενος Παυλοπουλος.

Η κλασικη αντιδεξια ρητορεια αποτελει τη μειζονα πολιτικη απατη του καιρου μας από πλευρας κεντρωων ηγεσιων, και τη μειζονα πολιτικη μεταμφιεση-αλλοθι, από πλευρας πληρωματος και μικρομετόχων του καθεστωτος.

Μονη εξαιρεση οι περιπτωσεις οπου περιγραφει την πιο καθυστερημενη πολιτικη αντιληψη, μαζι κι εκεινων που ξυνουν τις εμφυλιες πληγες τους, τυφλοι μπροστα στις τωρινες πληγες των εγγονων τους.

Μια αντιληψη που χλευαζεται κυνικα απο τους  πολυμορφους εναγκαλισμους της «δημοκρατικης παραταξης» με την «επάρατη δεξια», εις υγειαν αυτων που θεωρει κοροϊδα. Αναγκαια κατά περιοδους, εγκληματικη κατά άλλες, ανεγκλιματιστη στο μεταπολεμικο κοινωνικο αιτημα που την ξεπερνουσε, απερχεται ιστορικα.

Ψυχομαχει στα ερειπια του σταλινικου τειχους και των εγγενως ψευδων ανανεωσεων, δεσμια του αντικοινωνικου μετωπισμου της, ουσιαστικα ξενη σε κάθε κοινωνικη ελευθερωτικη προοπτικη. Ψυχομαχει κι εδώ με φοντο τη διεθνη της εξαφανιση, τον κινεζικο διχτατορικο κρατικοκαπιταλισμο, την κυπριακη κυβερνητικη απαριστερά, τα περαν αυτης ανα τον κοσμο σοσιαλιστικα-αντιφατικα εγχειρηματα.

Η αγωνιστικη ιστορια της, βαρεια οσο κι αντιφατικη, καθως και η συγχρονη λειτουργια της ως διεκδικητικου συνδικαλιστικου ινστρούκτορα, καθολου δεν αρκουν για τον πολιτικο ρολο του κοινωνικου οδηγου που θελει για τον εαυτο της.

Τα ευκολα πια, όχι μονο διακηρυσσονται αλλα και υλοποιουνται απ’ αλλού. Και τα δυσκολα δεν εχουν από μεριας της παρα απαντησεις ασυναρτητες, όταν δεν εχουν την απροκαλυπτη αντιδραστικη αντιμετωπιση της.

Κυρίως ενοχλει γιατι επιθανατιως τεινει να μεταλλαχθει σε υπερβατικη κοινωνικη πραξεολογια, σε σοσιαλιστικο κινημα. Είναι ωστοσο κι οριακα χρειαζουμενος για το συμπληρωμα ενός καθεστωτικου σκηνικου που απειλειται με ανατροπη του κεντρου, ένα χρησιμο βαρος ισορροπησης, όπως στο κούλικο ζυγοφορείο.

Καθαυτος, φυσικα, παραμένει ακινδυνος. Γιατι ως ιδεολογικος μυθος είναι οριστικα απαξιωμενος, εχοντας κριθει επανειλημμενα στα ονειρικα και στα καθημερινα· κι ως πολιτικος μυθος συρρικνωνεται διαρκως αναμεσα σ’ ένα οριακο-στενο συνδικαλισμο και την πληρη απουσια στρατηγικης προτασης για την κοινωνια.

Ο αριστερος μυθος, ψευδης συνειδηση παρα τις αντισυστημικες πολιτικες του διακηρυξεις, λειτουργει πια ως οργανικο στοιχειο του διχαστικου-κεντρομολου καθεστωτικου σκηνικου, ως αντιδεξιο ακρο, δικαιωτικο του Κεντρου. Οι κατά καιρους «ανίερες» αποπειρες υπερβασεων ενός τετοιου ρολου, στη μεν καταληξη τους πιστοποιουν τα πιο πανω ανιατα της αριστερας, γενικοτερα όμως πιστοποιουν αθελητα, ότι η Δεξια-Κεντρωα-Αριστερη κλιμακωση του «προοδευτισμου» είναι απλως ένα εγκλωβιστικο ιδεολογημα που θεωρει ότι απευθυνει  σε κοροϊδα.

Το Κέντρο, η Κεντροδεξιά, η Κεντροαριστερά. ΠΕΡΑ απ’ τις ιδιομορφιες που αφορουν τις ανωριμες-ημικαπιταλιστικες «δημοκρατιες», το Κεντρο συγκροτειται σε δυο μονοκομματικες ή και πιο συνθετες, συγκυριακα παραταξεις, την Κεντροδεξια-ΚΔ και την Κεντροαριστερα-ΚΑ, με ποικιλα κατά χωρες ονοματα.

Καθεμια απ’ αυτές, ενσωματωνοντας και ιδιαιτερα ιστορικα, τυπολογικα κι εκπροσωπευτικα χαρακτηριστικα κατά περιπτωση, διακρινεται κυριως απ’ τους διαφορετικους αλλα συμπληρωματικους ρολους στην οικονομικη ρυθμιση του συστηματος.

ΕΙΝΑΙ απαραιτητο εδώ να θυμισουμε ότι το οικονομικο συστημα, ανεξαρτητα απ’ τη «βουλιμία» ή την «κακη διαχειριση» του κεφαλαίου, για να επιζησει, χρειαζεται περιοδους «νοικοκυριου-εξυγιανσης» και περιοδους «διανομης-αναθερμανσης», οι οποίες και συνοδευονται ή ακολουθουνται λιγο-πολύ από «λιτοτητα», ανεργια κ.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ, και σε συναρτηση με τα συνοδα χαρακτηριστικα των δυο αυτων παραταξεων, η Κεντροδεξια αναλαμβανει το «νοικοκυριο» και η Κεντροαριστερα τη «διανομη», ασχετα απ’ τις αμφι κατά περιπτωση διαχειριστικες λοβιτουρες.

Η συμπαιγνιακη εν πολλοις αυτή κατανομη ρολων, συνοδευεται κι από κομματικες αντιπαραθεσεις αγιοποιησης ή δαιμονοποιησης των εκατερωθεν ρολων. ΑΥΤΟ που συμβαινει και στις δυο περιπτωσεις ωστοσο, είναι η αποσπαση κοινωνικου προϊοντος-εισοδηματος για ιδιωτικη επενδυση.

Μια αποσπαση πραγματι αναγκαια για την επιβιωση του συστηματος, αλλα εν ταυτω και της κοινωνιας, οσο δεν προτεινεται άλλου τυπου αποδεκτο παραγωγικο συστημα , ασχετα απ’ την συνοδευτικη προκλητικη πολυτελη καταναλωση των ολιγων.

Με μια διαφορα ωστοσο: Νοικοκυριο σημαινει «αμεση ~ νεοφιλελευθερη» αποσπαση και Διανομη σημαινει «χρεωστικη και βαρειά πανωτοκισμένη ~ κεϋνσιανη» αποσπαση. ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ αυτό η διαφορα των συμπληρωματικων-διαδοχικων ρολων εντος του φιλελευθερου συστηματος καθισταται πολιτικη διαφορα, ιδιαιτερα μεσω μιας εξαπατησης που πραγματοποιει η Κεντροαριστερα κι αποδεχεται η Κεντροδεξια και η Αριστερα.

Η ΚΑ προβαλλει τη διαφορα αυτή ως δομικη διαφορα, κι όχι ως ενδοσυστημικη. Βάλλει κατά του «νέο-φιλελευθερισμου» της ΚΔ, υπερασπιζομενη παντα τον ολικο συστημικο «φιλελευθερισμο» τον οποιο υπηρετει, κι οποιος δεν εχει νοημα και υπαρξη χωρις το δομικο «νέο-φιλελευθερισμο».

Ετσι η ΚΑ είναι η ψυχη του συστηματος με αντισυστημικη ρητορεια, κινουμενη όπως ο λυκος με προβειά στο κοπαδι των προβατων. Χωρις την ουσιαστικη αντιδραση της ΚΔ που καταγγελει μεν τη «δημαγωγια», δεν εχει όμως διαθεση και δυνατοτητα να αποκαλυψει τα περι συστημικων ρολων.

Και χωρις την ουσιαστικη αντιδραση της Αριστερας που καταγγελει μεν γενικως τη «συμπαιγνία του δικομματισμου», μη αποκαλυπτοντας ωστοσο τα ουσιαστικα της στοιχεια, αφου τοτε θα κληθει η ιδια για απαντησεις που δεν εχει.

Ετσι η Κεντροδεξια επιτελει το διαχειριστικο συστημικο της ρολο, όπως και η Κεντροαριστερα, η οποια επιπλεον εχει το κυριωτερο κομματι στο ρολο της εξαπατησης-συσκοτισης του συστημικου τοπιου. Η Αριστερα του λυκοφωτος, συμμετεχει στην εξαπατηση-συσκοτιση, για να αποφυγει το φωτισμο της γυμνιας της.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά όμως, τοσο στο τεχνικο, οσο και στο ηθικο σκελος της πολιτικης, τα γνωστα προσημα του προοδευτισμου ελαχιστα διατηρουνται.

Εν μερει καταπιπτουν στο μηδεν κι εν μερει αντιστρεφονται , οποτε κι ο μυθος τής από δεξιων προς τα αριστερα προοδευτικοτητας αποκαλυπτεται αντικοινωνικος. Που απλα σημαινει, κάθε απατεωνας στον παγκο του.

Ετσι, συχνα η ΚΔ κινειται «φιλολαϊκα», ιδιως στις κρατικες δαπανες-εισπραξεις, και η ΚΑ κινειται «νεοφιλελευθερα», εξ ου και η σχετικη συγχιση της κοινωνιας. Η ΚΑ ωστοσο, με οπλο τη δημιουργια και μεταθεση υπερβολικων βαρων στη «χρησιμη» ΚΔ, την καθηλωνει στο ρολο αυτό, αναπαραγοντας το δικο της «ευχαριστο» ρολο, στα ορια παντα και των αλλων στοιχειων πολιτικης και διεθνων δεσμευσεων πχ.

ΤΟ ΔΙΠΟΛΙΚΟ αυτό φιλελευθερο παιχνιδι, επηρεαζεται ασφαλως κι από ειδικοτερες σχεσεις των εθνικων οικονομιων, αλλα και των πολιτικων διαχειριστων με το παγκοσμιο οικονομικο συστημα και τους μειζονες ρυθμιστες του. Δεν είναι όλα ορατα, αλλα οι γέρικες γαμψές σκιές διακρινονται πισω απ’ τις βαρειές κουρτινες της Μπίλτεμπεργκ.

Το φιλελευθερο παιχνιδι αυτό, δεν είναι απλα ένα θεατρο σκιων-μαριονετων, ένα αντικειμενο της αδύναμης κατάρας. Είναι η κεντρικη σημερινη ζωντανη σκηνη των πολιτικων απαντησεων που εχουν οι πρωταγωνιστές ανθρωποι, καθως ξεπερνουν αργα μεσ’ τις δεκαετιες, το χαζό ρολο του κριτικου θεατη.

Είναι το σημερα του ιστορικου κοινωνικου φορείου, που κουβαλαει τη χθεσινη κι αυριανη ιστορια, ένα γερασμενο κατακτημα, που είναι όμως ζωντανο. Κι εξελισσεται.

Εξελισσεται με ιδιομορφιες και δυνατοτητες που δεν εχουν διερευνηθει επαρκως ουτε φυσικα απ’ την αριστερα των αψαχτων βεβαιοτητων , στο θεωρητικο επιπεδο. Που όμως, διερευνωνται ηδη πολιτικα, δηλαδή στο πετσί μας ή και στου κασιδη το κεφαλι, κατά τη διάκριση που αφορα τις ηθικες-αισθητικες ευαισθησιες των πολιτικων-ερευνητων.

Είναι μια αναγκαστικη και δημιουργικη διαδικασια, σ’ αυτή τη ζωη που εν σοφια μας εχει προορισει για δημιουργικους δωρητες Σωματος κι όχι για εν γενει Δικαιουχους. ΤΟ ΠΙΟ σημαντικο παντως εδώ είναι ότι το παιχνιδι αυτό της ενδοσυστημικης εναλλαγης είναι μονοδρομος οσο το οικονομικο συστημα, ως συνολο, είναι ανευ ωριμου αντιπαλου, ανευ ολικης δηλαδη εναλλακτικης, αποδεκτής στην κοινωνια.

Ακριβως εδώ πιστοποιειται η δικαιολογημενη κοινωνικη ηγεμονια του Κεντρου, ως του μονου ουσιαστικου και εν διπολικη εναλλαγη κοινωνικοοικονομικου ρυθμιστη.

Είναι επισης εδώ φανερο, ότι οι «οικονομικες κατακτησεις» της «αριστερας», ανευ εναλλακτικης πολιτικης διεξοδου, είναι καταδικασμενες σε οικονομικη και πολιτικη ενσωματωση εντος του ανω κυκλου, στην αναπαραγωγη δηλαδη του διπολου αυτου. Η αθλιότητα του Κέντρου. Την α-δημιουργικη, ανταγωνιστικη, αγχωδη αβιωτη και σκοτωμενη ζωη των ανθρωπων, η οποια και δεν χωραει ουσιαστικη «βελτιωση» στα στατικα συστημικα πλαισια, παρά τις επι μερους δυνατοτητες και βελτιώσεις.

ΑΥΤΟ που χρειαζεται εδώ να κατανοηθει, είναι η αντιστοιχη αθλιοτητα του πολιτικου διαχειριστη του συστηματος, δηλαδή του διπολου Κεντρου.

Βεβαιως, όπως ήδη αναλυθηκε προηγουμενως, η ως ανω συστημικη διαχειριση στα βασικα της χαρακτηριστικα είναι μονοδρομος, εν απουσια κοινωνικης εναλλακτικης. Γι αυτό και οι αιτιασεις της αριστερας, ότι οι αστικοφιλελευθεροι πολιτικοι υπηρετουν το κεφαλαιο, είναι συσκοτιστικες.

Με μια εννοια, ασφαλως κι αφορουν τις «καταχρηστικες» κι εξωνημενες υπαλληλικες σχεσεις που διαμορφωνουν οι περισσοτεροι πολιτικοι με τα οικονομικα αφεντικα, κι αυτό εχει τη σημασια του. Το κυριο ζητημα όμως παραμενει ότι καποιοι πρεπει να διαχειριστουν πολιτικα μια κοινωνικη ζωη για την οποια ουσιαστικα δεν εχει κατατεθει αντιπροταση.

Καποιοι πρεπει να φροντιζουν το βοθρο, οσο δεν υπαρχει αποχετευση, κι αυτοι δεν είναι «υπηρετες του κεφαλαιου» εξ αυτου και μονο του λογου. Η αθλιοτητα των πολιτικων διαχειριστων, εχει ως κυριο περιεχομενο όχι καθαυτη τη δουλειά του βοθρατζη, πού καλλιστα συνιστα κοινωνικη υπηρεσια, αλλα την αδυναμια-απροθυμια τους να κατασκευασουν αποχετευση.

Η αθλιοτητα του Κεντρου, ως ηγεμονικου ρυθμιστη του συστηματος, συνίσταται στο ότι αναπαράγεται ως τέτοιο ως Κεντρο , εναντι της κοινωνικης του υποχρεωσης να υπερβει εαυτό. Η αθλιοτητα που αφορα τη συχνα λακεδικη ανάληψη αυτου του ρολου όπως πχ. Αποτελει εποικοδομημα του βασικου στοιχειου του Κεντρου, της ιδεολογικα εδραζομενης « στάσιμης συστημικότητάς » του, της υπογραφής του στο φιλελευθερο «τελος της ιστοριας».

Η ΤΕΧΝΙΚΗ πλευρα της αθλιοτητας αυτης αφορα την αδυναμια ασκησης υπερβατικου ρολου, δηλαδή την αχρηστία του πολιτικου προσωπικου για βηματα στο μελλον, ενωπιον ενός πραγματι αναπαντητου προβληματος.

Η ηθικη πλευρα του θεματος αφορα στην καλυτερη περιπτωση την αθλια «ρεαλιστικη» θεση ότι «ετσι εχουν τα πραγματα», την αντικοινωνικη-επιορκη δηλαδη επαναπαυση στο ρολο του θεματοφυλακα της συστημικης στασιμοτητας, του τελους της ιστοριας.

Την ηθικη αθλιοτητα ολοκληρωνουν και πιστοποιουν εδώ δυο φυσιολογικα καθεστωτικα συμπληρωματα, δηλαδή αυτό του «στο μεταξυ καλοπερναμε» κι αυτό του συστηματικου πολεμου σε κάθε «ενοχλητικη» εξελιξη στην κοινωνια. Όλα αυτά, καλα κρυμμενα στο «δημοκρατικο-προοδευτικο-ρεαλιστικο» μυθο, στη «δημοκρατικη» νομιμοποιηση του πλουραλιστικου ρεαλισμου τους, στο μονοπωλιο της διαχειριστικης στρατηγικης, ελλειψει εναλλακτικης, και φυσικα στην αυταπατη ότι θα αποφυγουν εσαει τη βαρεια ηθικη καταδικη ελλειψει δηθεν, ουσιαστικου κατηγορητηριου.

Εχουν και λιγο δικιο στην αυταπατη τους, με βαση τα οσα φουμαρα ακουν ως κριτικη. Ιδιως όταν η κριτικη προερχονται από μια αριστερα που εχει τα ιδια ή και χειροτερα τεχνικα και ηθικα χαρακτηριστικα, σ’ όλα τα παραπανω κατ’ αναλογια, σημειο προς σημειο.

ΦΥΣΙΚΑ και υπαρχουν εξαιρεσεις, οι οποίες, ως εκ τουτου, απεκδυονται οριακα του Κεντρωου χαρακτηρα κατά το μετρο των ριζοσπαστικων υπερβασεων που επιτελουν, δεδομενων και των εκαστοτε συνθηκων. Όχι τετοιων που να χωρουν στην «αριστερη» κουρελου-τυπολογια του συρμου, αλλα υπερβασεων κατά τα ανω.

Κυρκος, ενώ κατι αναλογο θα πει κι ο Μικης. Ισως υπερβολη προορισμενη να αφαιρεσει παρωπιδες, σε αποσταση ωστοσο απ’ αυτή που οριζει ως σοσιαλιστες διαφορους Γιαρουζέλσκι, Μπλερ ή Σολάνα.

Παντως υπερβολη, αφου χρειαζεται μια καποια γραμμη-οδηγος, περα απ’ αυτή του συρμου, που να οριοθετει πραξεολογικα τη φιλελευθερη πολιτικη απ’ τη σοσιαλιστικη. Μια καποια τυπολογικη προσεγγιση κοινωνικου προσανατολισμου στο θεμα, ανοιχτη προκληση για οσους δεν αρκουνται στα γνωστα κι αδιεξοδα.

Για τους οποιους ωστοσο εκαστος εχει και την ιδιαιτερη ευθυνη του «και τι διάολο να κανω» ο ενας, «σιγα μη το κανω εδώ λαϊκοφόρα» ο άλλος.

Στοιχεια του καθενός σε χαρμανι, ασφαλως, με αλλα που χρειαζονται συνεκτιμηση για τον καθενα – δεν είναι αυτό το θεμα μας όμως, σε τουτο το σημειο. Η αθλιότητα του ιστορικού Κέντρου. Κι αυτό γιατι το Ι. Κεντρο, η «δημοκρατικη παραταξη», όχι τελειως αδικαιολογητα, διαθετει τεκμηρια προοδευτισμου, που συσκοτιζουν το συνολικο του χαρακτηρα.

Γιατι, επισης, μεσα απ’ το σχετικο μυθο, αποτελει ως παραταξη προνομιακο-αιχμιακο κεντρωο διαχειριστη του συστηματος, εναντι της ΚΔ, κληρονομου αλλωστε μιας λιγοτερο «προοδευτικης» ιστοριας.

Κεντρου, μ’ ολη την ασαφεια και το μειοψηφικο χαρακτηρα του. Κεντρου, η ακριβη μετριοπαθεια των απλων ανθρωπων ή και πολιτικων στελεχων τα χρονια του διχασμου, ουτε η σοφη τους αποσταση τοσο απ’ την αστικοτσιφλικαδικη στασιμοτητα οσο και απο τις τυχοδιωκτικες πλευρες της αριστερας, ουτε βεβαια η αντισταση στα φασιστοειδη και το παρακρατος.

Στοιχεια που φυσικα υπηρχαν διασπαρτα στον κεντρωο πολιτικο χωρο, όπως και στους αλλους χωρους κατά τις ιδιομορφιες τους, εστω κι αν το Ι. Κεντρο τα σφετερισθηκε ιστορικα, κατά τη γνωστη κι αποδοτικη κάπηλη πρακτικη των «λοιπων δημοκρατικων δυναμεων».

Με τη βοηθεια μιας πλαστογραφικης κονδυλοφορίας που και σημερα «επικοινωνει» την κοινωνικη συνειδηση στα καναλια-δεκανικια του. Κεντρου εχει συγκροτησει ιστορικα ένα αιωνα τωρα, τοσο στο συλλογικο οσο και στο προσωπικο επιπεδο, η ψευδορεαλιστικη κι αντικοινωνικη-καθεστωτικη όπως συντομα εξελιχθηκε φιλοσοφια και πρακτικη του.

Κι αυτό, παρά τη μεγαλη προσφορά του αλλά και περα απ’ το μυθο της «Ελλαδας των 5 θαλασσων και των 2 ηπειρων» αυτοδιαψευδομενο και μονο απ’ τον πιασιάρικο τιτλο του. Κεντρο, π.

Αντιθετα η εκτελεση του αντιπαλου πρωθυπουργου και των αλλων «προδοτών» για τα μικρασιατικα, απ’ τους Βενιζελικους πρωτεργατης και κατηγορος τοτε ο Γ. Όπως και τα περι 6 εξοριων του Γ.

Δε θα σταθουμε στην πολιτεια τής κατ’ απονομην μετακατοχικης κυβερνησης Γ. Μυθοι που ακομα κυβερνουν μυαλα και κοινωνικες καταπτωσεις, μυθοι που πρεπει πλεον να καταπεσουν. Κεντρο, ουτε χωρις προσωπικες εξαιρεσεις, ουτε ο ιδιος ο γερο-Γ.

Εχει τα κατά καιρους «δημοκρατικα» του παρασημα, όπως κάθε φιλελευθερο καθεστωτικο μορφωμα, αλλωστε είναι μοσχοπουλημενα όλα αυτά. Ωστοσο η πιο πανω αθλια πλευρα του Ι.

Κεντρου, βασικη στην πολιτικη και το ρολο του, τοσο ιστορικα οσο και σημερα, δε μπορει να αφηνεται «δημοκρατικα» πλαστογραφημενη. Βεβαια, η ιστορικη πλαστογραφηση είναι δομικο στοιχειο τού Κεντρου, της φιλελευθερης «ευκαιριας», τού εμπορικου-καιροσκοπικου καπιταλιστικου πνευματος.

Μπορει κανεις να δει και σημερα πώς το θυμα των ξενοπρακτόρικων υποκλοπων μεταστρεπεται σε ενοχο σκανδαλου, και πώς η Ζημενς αλλαξε χρωμα.

Η «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ» αυτη πλαστογραφηση, η χυδαια αυτή ταχυδακτυλουργια, η παραχαραξη της κοινωνικης μνημης και κρισης, η εξ αυτης κοινωνικοπολιτικη αλλοτριωση, δε μπορει πια να αφηνεται να αλωνιζει ξέσαλη και καταστροφικη.

Δε θα χαριστεί φυσικα το θεμα στην αντιπερα παλαιοδεξια ενδοσυστημικη πλαστογραφηση, της οποιας εχουμε επισης απειρα αθλια δειγματα.

Ουτε θα αφεθει χαραμι στον αριστερο ψοφιο λογο, ειτε αυτον της αντιδεξιας πλειοδοσιας, ειτε αυτον των στρογγυλων συσκοτισεων – η γυμνια που λεγαμε – στον οποιο και επαναθυσιαζονται μετα θυαμάτων τα θυματα των κοινωνικων αγωνων και της εμφυλιας τραγωδιας. Η ιστορια θα ξαναγραφει , εχει ηδη αρχισει να ξαναγραφεται, συνθετει κοινωνικες μνημες και κυριως κριτηρια πχ.

Αξιον Εστι – Μικη, για αρχη, κτλ. Λιγο ακομα και θ’ αποκτησει-αποκαλυψει πρωτα στην Ελλαδα, της Οικουμενης , το ολικο κεντρικο ιστορικο νημα, το ιστορικο νόημα, μετα-εθνικιστικο, μετα-φιλελευθερο, μετα-αριστερο, δηλαδη υπερβατικο, για ολη την Ιστορια, ετσι όπως το χρειαζεται η εποχη.

ΣΤΟ Ι. ΚΕΝΤΡΟ εκφραστηκαν ανυπομονα, ανενδοτα, δημαγωγουμενα και στρεβλα, το δημοκρατικο αιτημα και η βιοτικη αναγκη της κοινωνιας, μισο αιωνα τωρα.

Παραλληλα πρυτανευσε η τυχοδιωκτικη κορφολογηση των συγκυριων, η επινοητικη κι ασυστολη δημαγωγια, η καπάτσα και συστηματικη μεταθεση των ευθυνων στους αλλους, η κυνικη αντιδημοκρατικοτητα κατω απ’ το δημοκρατικο περιβλημα, το «διαιρει και βασιλευε» του πολιτικου σκηνικου και της κοινωνικης συνειδησης, ο εκμαυλισμος κι εκπορνευση της «αλλαγης», η νομιμοποιηση της εν δημοκρατια ανταγωνιστικης αρπαγης, τα τυχοδιωκτικα κεϋνσιανα «ο,τι προλαβει ο τώρας μας, κι αυριο τα πληρωνουν αλλοι», η συστηματικη αναπαραγωγη -όπως μεσα απ’ το δερμα του φιδιου- ενός πολιτικου προσωπικου που εξαπατα τις κοινωνικες δεκαετιες και διαφθειρει τη νεολαια, η γκολντενμποϋκη υπαλληλικη σχεση με τους νταβατζηδες της χωρας και τα αθλια «δυναμικα μεσοστρωματα» που τους μιμουνται στον παρασιτισμο, τον κυνισμο, και το κιτσαριο.

Την αθλιοτητα, ιδιαιτερα, του Ι. Κεντρου συνιστα το ότι αποτελει στη χωρα την πολιτικη αιχμη του Φιλελευθερισμου , σ’ όλα τα παραπανω πολιτικα χαρακτηριστικα του, αλλα και στα κοινωνικα παραγωγα της αστικοφιλελευθερης ηγεμονιας. Την αθλιοτητα του Ι. Κεντρου συνιστα ο πολιτικος ηγετικος του ρολος στην αστικοφιλελευθερη κοινωνικη εξαθλιωση, ρολος καθεστωτικος , πανταχοθεν ορατος.

Στοιχεία οικοδομικής από υλικά κατεδάφισης. Εδώ θα δωσουμε επιγραμματικα, τα βασικα στοιχεια μιας  μεταβατικης προβληματικης, θεωρωντας τα χρησιμα και ως πλαισιο αναφορας για την ειδικοτερη αξιολογηση των προτεινομενων-ασκουμενων πολιτικων και πρακτικων. Καθολου εξωτικα κι ανεδαφικα, αλλα σε υπερβατικη κατευθυνση κατα τη γνωμη μας, και φυσικα χωρις φιλοδοξιες πληροτητας:.

Κι αυτό σημαινει οτι μπορει να τεθει μονο με ορους που αφορουν τη διαχειριση του αστικοφιλελευθερου συστηματος, και ειδικοτερα με ορους που την υπερβαινουν εν οσω την επιτελουν.

Σημαινει ακομα ότι εχει το χαρακτηρα συνολικης κι αμεσης βιοτικης προτασης για την κοινωνια. Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ αφορα μια διαδικασια ρηξεων, θεσμισεων, κοινωνικου προσανατολισμου, κοινωνικης συμμετοχης και συναινεσης· και με τη θεωρηση κάθε συστημικης κρισης ως ευκαιρίας βηματων. Οι συνταγματικες τυπικες ολοκληρωσεις στα παγκοινωνικα πλειοψηφικα δεδομενα, αποτελουν σχολαστικο νομικίστικο ζητημα, πολύ μικροτερης «αντισυνταγματικοτητας» απ’ ότι οι τρεχουσες ευρωσυνταγματικες εξελιξεις.

Οι υπερνομες πρακτικες εξ αλλου, σε δυναμικη παντα οσμωσή τους με την ευρυτερη κοινωνικη αποδοχη-κατανοηση, είναι και σημερα «ανεκτες», σε διαφορα επιπεδα ανοχης κατά τις συγκυριες.

Κατι τετοιο δεν σχετιζεται καθολου με πλατφορμες «εφοδου στα χειμερινα ανακτορα», εξ εφοδου δηλαδή μειοψηφικης πολιτικοσυστημικης «λυσης». Μ’ αλλα λογια, οι κινητοποιησεις-εξεγερσεις δεν αποτελουν στρατολογικες μεθοδους για τη συγκροτηση κομματικων στρατευματων ουτε προκαταρκτικες ασκησεις «ιστορικης κομματικης εφοδου στην εξουσια» στην κατευθυνση της οποιας δηθεν οφειλουν να «ωριμασουν».

Παραμενουν εγερτικες κινητοποιησεις, εν ταυτω κοινωνικοεπαναστατικες στη συμβολη τους και μη «αναβαθμιστέες» στην ως ανω ψευδο «επανάσταση». Η ΟΛΗ διαδικασια προϋποθετει τον κατακτημενο αστικοφιλελευθερο πολυκομματισμο και την εκλογοδημοκρατικη κομματικη αναμετρηση, με τα οποιαδηποτε αποτελεσματα της.

Δεν χρειαζεται εδώ ως «επαναστατικο» κλειδι η παρανομοποιηση των «αστικων κομματων» ουτε άλλες προλεταριατοδιχτατορικες βαρβαροτητες, αλλα η συγκροτηση του υπερβατικου σοσιαλιστικου κινηματος.

Το οποιο και θα εξελισσεται μεσα απ’ τη διαρκη αναμετρηση του με τις αντιπαλες πολιτικες, στο εδαφος της μεγαλης κοινωνικης αποδοχης-συμμετοχης. Η ΟΛΗ μεταβατικη διαδικασια σε εθνικο επιπεδο, εντασσεται αμφιδρομα στους ρυθμους και πολυμορφους δρομους της παγκοσμιοτητας, σε ρηξη τόσο με τον ιμπεριαλιστικο χαρακτηρα της σημερινης παγκοσμιοποιησης οσο με τον γνωστο σταλινοδιεθνισμο και σε αναζητηση ολο και πιο συγκεκριμενου περιεχομενου και καταλληλων θεσμων, ενός ελευθερωτικου οικουμενισμου.

ΣΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ διεθνες πλαισιο, εκ των πραγματων, το σημερα βρισκεται σε μια Γεωπολιτικη Αντιιμπεριαλιστικη φαση, με κυριο στοιχειο τις ρηξεις με την εθνικο-ιμπεριαλιστικη-κρατικομονοπωλιακη ηγεμονια, ενόσω αναγκαιουν και οι ανω εθνικες εξελιξεις. Εδώ, τα εθνικα προταγματα ολοκληρωνουν το οικουμενικο τους περιεχομενο, με εξεχουσα ως τετοια οικουμενικη την ελληνικη διαδρομη-συμβολη.

Για να ακολουθησει η φαση της Παγκοσμιας Διακυβερνησης, μεσα κι απ’ το θεσμικο μετασχηματισμο των αντιστοιχων σημερινων παγκοσμιων ή πολυεθνικων-πολυκρατικων μορφωματων.

Πιθανοτατα τις δυο φασεις οριοθετει ο πληρης κοινωνικος-δημοκρατικος ελεγχος των εθνικο-ιμπεριαλιστικων οπλοστασίων κι επιθεσεων. Κεντρικο ωστοσο στοιχειο της ολης διαδικασιας παραμενει το αναγκαιο πολιτισμικο Τι, το ουσιαστικο υπερ-οικονομικο περιεχομενο της Κοινωνικης Απελευθερωσης, οραματικο και γηινο μαζι.

Τετοιο που να συνδεεται αλληλοτροφοδοτικα-διαλεκτικα με το Πώς, την Κοινωνικη δηλαδή Αποδοχη-Συμμετοχη-Εκπολιτισμο. Τα Ιδεολογικα στοιχεια, τοσο ως στοιχεια Περιεχομενου οσο και ως Θεωρητικα στοιχεια της ολης κοινωνικης πορειας, αποτελουν κεντρικο διεκδικημα εναντι αλληλων και στοιχειο κοινωνικης ενοποιησης, στοιχειο ενοτητας εν ρήξει.

ΒΑΣΙΚΗ στην ολη διαδικασια, είναι η μετατροπη της κερδοσκοπικης-ατομιστικης σε δημιουργικη-προσωπικη, κοινωνικη επιχειρηματικοτητα. Μιλουμε για επιχειρηματικοτητα, τοσο λογω των αφετηριακων τρεχοντων κεφαλαιοκρατικων ορων οσο και γιατι η παραγωγικη δραστηριοτητα, με οργανικα τα στοιχεια της Προσωπικης Πρωτοβουλιας, Ευθυνης, Προσπαθειας, Διακινδυνευσης κι Αλληλεγγυης, είναι στρατηγικα αναγκαια.

Μεταπλασσομενη προοδευτικα σε σχεση και με ειδικοτερα ερευνητεα στοιχεια από Αγοραια Κερδοσκοπια σε Προσωπικη-Κοινωνικη παραγωγη, εντασσομενη δηλαδη σε μή αγοραια-κεφαλαιοκρατικη παραγωγη Αξιων Χρησης. Μεταξυ αλλων περιλαμβανει και τον καθορισμο του ειδικοτερου θεσμικου πλαισιου της παραγωγης, μεσω του οποιου κυριως υλοποιειται η αντιστοιχη «οργανικη» κρατικη εμπλοκη στις παραγωγικες σχεσεις.

Αυτό δεν αποκλειει και τον κυριο ή συμπληρωματικο, μεταβατικα, αμεσοκάθετο παραγωγικό του ρολο, ιδιως σε τομεις στρατηγικης επιλογης και κεκτημενης κοινωνικης αποδοχης του μη αγοραιου χαρακτηρα π. Ασφαλεια-Παιδεια-Υγεια, κτλ.

Δεν αποκλειει τη μεταβατικη αναγκη και πολυμορφη οικοδομηση του λεγομενου «κοινωνικου κρατους»· με επιγνωση ότι το «κοινωνικο κρατος» αποτελει αστικοφιλελευθερο ιδεολογημα, όχι μεσα απ’ «την ελλειπη του εκταση» και παντοειδη «ενσωματωση», αλλα ως τετοιο, στη θεμελιώδη δηλαδή εσωτερικη του αντιφαση, οπως και το «κρατος δικαίου», ή το «ελευθερο κρατος» ή κάθε κρατισμος για να ξεσκονίσουμε εδώ μνημες και κλασικες αναλυσεις.

Και στο βαθμο που και οι διεθνεις εξελιξεις κι ο ειδικοτερος σχεδιασμος το προκρινουν. Επισης, υπο τον ορο ότι η κοινωνια δια του πολιτικου συστηματος μπορει αμεσα να ελεγχει κι αποτρεπει τον προσχηματικο-παρασιτικο-κρατικοκαπιταλιστικο χαρακτηρα των αντιστοιχων τομεων, συμφωνα με συγκεκριμενα και μετρησιμα κριτηρια, που αφορουν το παραγομενο εδώ κοινωνικο προϊον καθως και τους μη προνομιακους εργασιακους ορους-αμοιβες.

ΚΡΙΣΙΜΟ επισης παραγωγικο στοιχειο της μεταβασης είναι η απαντηση στα θεματα κερδοφοριας-αναπτυξης-αναδιανομης, όπως αυτά αφορουν όχι απλως τη διαχειριση των φασεων επενδυσης και κρισης, αλλα το μετασχηματισμο της ολης διαδικασιας σε κοινωνικη παραγωγη.

Βραχυπροθεσμα, κάθε σχετικη παρεμβαση δε μπορει να αποστει από τυπικα στοιχεια «τρεχουσας διαχειρισης», δηλαδή στοιχεια τυπικου μιγματος φιλελευθερης οικονομιας νεοφιλελευθερης και κεϋνσιανης , συνοδευομενα ωστοσο παραλληλα-μεσοπροθεσμα, από στοιχεια αναδιανομης, κεϋνσιανης γενικα τυπολογιας φορολογικης και κρατικοεπενδυτικης αναδιανομης τα οποια -και υπο ορους ορισμενης συνολικης πολιτικης βλ.

Εδώ, η αναγκαια κοινωνικη συναινεση στη διατηρηση της παραγωγικης κερδοφοριας παραγωγη σχετικης υπεραξιας και η συγχρονη κοινωνικη αναδιανομη της ως αναδιανεμημενη αναλωση κοινωνικου παραγωγικου πλεονασματος δεν αποτρέπουν αυτομάτως την παλινδρομηση στο φιλελευθερο κυκλο, δεν συνιστουν τυπικη μεταπλαση της κεφαλαιοκρατικης υπεραξιας σε κοινωνικο πλεονασμα, δεν συγκροτουν δηλαδή παραγωγικο μετασχηματισμο.

Επιτρεπουν ωστοσο την στρατηγικα οργανικη και πολυτιμη μεταθεση του στοιχηματος στο επομενο ζητημα, το οποιο αφορα την αναληψη περαιτερω συνολικων παραγωγικων ευθυνων απ’ την κοινωνια· με αναλογη υποκατασταση του ρολου του κεφαλαιου απ’ αυτή, στο πραγματικο παιχνιδι, δηλαδή στο ανταγωνιστικο-μεταβατικο εν γενει παγκοσμιο τοπιο.

Δεν μιλουμε για τη «βελτιωση» των «ορων της εργατικης ταξης, μισθολογικων, συνθηκων κτλ» αλλα για την αναληψη διαχειριστικου-παραγωγικου ρολου, για την «αγωνιστικη» μεταπλαση των παραγωγικων σχεσεων, για τη συγκρουσή της με το κεφαλαιο στο εδαφος της παραγωγης αν κι όχι «στο γηπεδο του», το αναπαραγωγικο ανταγωνιστικων σχεσεων.

Εδώ, προϊόντος του ρολου της αυτου, η κοινωνια επιχειρει δημιουργικα, οι παραγωγοι απ-αλλοτριωνονται, οι παραγομενες ανταλλακτικες αξιες καθιστανται μη αγοραιες αξιες χρησης. ΦΥΣΙΚΑ, τα παραπανω απαιτουν βραχυπροθεσμα και μεσομακροπροθεσμα, αναλογο προσανατολισμο και ικανοτητα της κοινωνιας κι αντιστοιχους θεσμους αναληψης των πιο πανω εξουσιων, δηλαδή των ευθυνων της.

Μιας κοινωνιας που οσο αναμενει τους επι ταυτα οδηγους της, θα ψαχνει αδιεξοδες «μικροβελτιωσεις» και θα σταχομαζωνει στις «νοικοκυρεμενες» και «διανεμητικες» φασεις ζεμενη στο συστημα. Μπορει βεβαια να μαθει να κατανοει τις φασεις αυτές και να μετραει τα σημερινα με τα αυριανα, επεμβαινοντας κριτικα κι ανατατικα στον ολικο κυκλο, αρνουμενη τον προβλεψιμο-διαχειρίσιμο ρολο του εναλλασομενου κοψοχερη.

Μπορει με τις παρεμβασεις της αντιφατικες και ημιφωτες να εξωθει το πολιτικο της συστημα σε μη στασιμη ανακυκλωση αλλα σε ανατακτικα βηματα, να εξωθει τους πολιτικους ταγους της σε ριζοσπαστικες κατευθυνσεις, να εχει το μετεωρο βημα του πελαργου -ένα ποδι στο νυν κι ένα στο αιεν- με επιγνωση ότι ο ποιητης δεν προτεινει εδώ το δεξι ή το αριστερο παρα συμβολικα, όπως αυτό της ευχης ή αυτό της καρδιας, που κανει τελικα το ιδιο.

ΠΕΡΑ απ’ τους γενικοτερα αναγκαιους κοινωνικους προσανατολισμους που αναφεραμε, στο σημειο αυτό προκυπτουν ειδικοτερες παρεμβατικες αναγκες, που ακριβως διευκολυνουν την κοινωνια να αναλαβει τα ελευθερωτικα βαρη της.

Στον οικονομικο τομεα, οι αναγκες αυτές αφορουν  δυο ζητηματα:. Σημαντικη είναι εδώ η ενταξη Αξιων Χρησης στην ανω επιχειρηματικοτητα πχ. Τα ζητηματα διακρισης που προκυπτουν εδώ, ξεσηκωνοντας τη φιλελευθερη αγορολατρία, δεν απουσιαζουν και σημερα. Και σημερα, η θεσμικη τους απαντηση δεν είναι απλως αγοραια αλλα εξοχως πολιτικη, αν κι όχι δημοκρατικη πολυετη Εοκικα προγραμματα, ειδικη νομοθεσια προϊοντων κτλ.

Η καταλληλη αναμορφωση του ολου εκπαιδευτικου συστηματος σχολικου κι ευρυτερου ενημερωτικου-μορφωτικου-προσανατολιστικου, περιλαμβανομενου του μιντιακου είναι εδώ ο πολιορκητικος κριος. Η «κοινωνικη αλλαγη» δεν είναι υποθεση «λαϊκη-διαδηλωσιακή», αλλα υποθεση λαϊκη-γνωστικη-υπερβατικη.

Κι αν δεν εννοουσε αυτό ο Λενιν στα περι της συνειδησης της τραγιάσκας που «ερχεται απ’ εξω», απλουστατα εκανε λαθος. Με οριζοντα τη διαχειριστικη μεταπλασή του και την εξουσιαστική του αποδρομη, παντα μεσα στις παγκοσμιες εξελισεις. Δε χρειαζεται κανενα κρατος του «κομματος της εργατικης ταξης», κατά τα γνωστα.

Δε μπορει όμως ένα κρατος νατοεργολαβικο να επιτρεψει υπερβατικες κατευθυνσεις. Αλλ’ ουτε ένα «τυπικα δικαιοκρατικο» αστικοφιλελευθερο κρατος μπορει να στηριξει τετοιες κατευθυνσεις. Μπορει όμως να υποχρεωθει με καταλληλες ρηξεις , σε βαθμιαιο μετασχηματισμο με κορυφωση την αλλαγη τού χαρακτηρα του.

Ετσι, σ’ αυτο, ως συμπυκνωμα σχεσεων εξουσιας, ο κοινωνικο-μεταβατικος χαρακτηρας θα κυριαρχει. Κατι τετοιο είναι δυσκολο, αλλα εφικτο και μαλιστα αποτελει τη μονη εφικτη επαναστατικη προοπτικη, παντα σε στενη σχεση με τα ανω οικονομικα απεναντι στη μόνη ουσιαστικα φιλελευθερη αντισταση, την αποεπένδυση καθως και τα μορφωτικα δηλαδή το μονο ουσιαστικα βαρυ οπλο της κοινωνιας, τη διαθεση-ικανοτητα να αναλαβει ηγεμονικες και περαιτερω παραγωγικες-επενδυτικες ευθυνες.

Οι θεσμοι δεν εποικοδομουν μονοδρομα τις παραγωγικες σχεσεις, αυτό το ξερει ακομα και η αριστερα, προτασσοντας τα της πολιτικης εξουσιας. Αυτό που δεν ξερει επαρκως, είναι ότι επισης δεν καθοριζουν μονοδρομα τους ιδεοπροσανατολισμους, ακομα και σε σταλινικα καθεστωτα, που παραμενουν ετσι προσανατολισμοι-γεννητορες.

Στους θεσμους, ωστοσο, όχι μονο εκφραζονται αλλα υπερ-συγκροτουνται οι ιδεολογικοι προσανατολισμοι. Συχνα, στο παρον φιλελευθερο καθεστως, οι θεσμοι «ολοκληρωνουν θετικα» τα αντιφατικα ιδεολογικα χαρακτηριστικα μιας κοινωνιας, αποκοπτουν τα ατομικιστικα τους κροσια.

Σε κάθε περιπτωση, στους καταλληλους θεσμους συγκροτειται μια αναντικαταστατη δυνατοτητα για την ιδεολογικη αναβαθμιση-ελευθερωση της κοινωνιας. ΒΑΣΙΚΟ στοιχειο κρατικου μετασχηματισμου είναι η αποφασιστικη αναβαθμιση του πολιτικου συστηματος, υπερωριμο ηδη κοινωνικο αιτημα ιδιαιτερα στην Ελλαδα, οπου η πολιτικη συνειδηση, μ’ ολες της τις αντιφάσεις και παρα τις συγκριτικες συστημικες υστερησεις, προηγειται σημαντικα αυτης της Εσπεριας καθως και της τριτικοσμικης.

Πρόκειται για αναβάθμιση με γνωμονα τοσο την αναταξη της στρεβλης εκπροσωπησης οσο και την παραλληλη υποκατασταση της εκπροσωπησης από διαδικασιες αμεσης συμμετοχης· με εργαλεια τα καταλληλα εκλογικα συστηματα κι αλλους θεσμους ουσιαστικης συμμετοχης, διαφανειας κι ελεγχου.

Στα πολυκομματικα δεδομενα εχει ιδιαιτερη σημασια, εδώ, η επι τα ανω πολιτικη εξωθηση ολων των κομματων, ιδιως αυτων της μεγαλης λαϊκης βασης, δηλαδή της ΚΔ και της ΚΑ, και βεβαιως των αλλων συλλογικων ή προσωπικων πολιτικων δρασεων στα μεγαλυτερα δυνατα ορια.

Σε αντικατασταση μιας ολοκληρωτικης «αντιθετικης» λογικης, που απλως αναπαραγει τη στασιμη εναλλαγη. Αυτό καθολου δεν αποκλειει τις κομματικες αντιπαλοτητες κι επωδυνες αλλαγες του κομματικου τοπιου, αλλα τις προσανατολιζει στα επιδικα πολιτικα χαρακτηριστικα και στις προαγωγικες στρατηγικες ρηξεις.

Η αξιοπιστια του πολιτικου συστηματος, με τετοιους ορους, είναι απαραιτητο στοιχειο εξελιξεων και παυει να αποτελει στοιχειο και ιδεολογημα συστημικης στασιμοτητας.

Ιδεολογημα, με απέναντί του αντιστοιχα «αντισυστημικα» ιδεολογηματα ολοκληρωτικης αντιπαλοτητας, που οδηγουν αναγκαστικα στην επαναληψη του φαυλου κυκλου. Οι ειδικοτερες πολιτικες επιλογες ανηκουν στα κομματα, οι εσωκομματικες ωστοσο πρακτικες και λειτουργιες δεν μπορει να αποτελουν παγιως αδιαφανες αβατο, ουτε αλλοτριωτικα «δικο τους θεμα», αλλα αντικειμενο συστηματικης ιδεολογικης και βαθμιαια ορισμενης θεσμικης παρεμβασης.

Εκ των πραγματων οι δημιουργοι, αυτοι της μηχανης, του αγρου, του PC, του χειρουργειου, της σχολικης αιθουσας, του ονειρου, της εστιακης τράπεζας. Με τους νεους μπροστα, μοναδικα ικανους να αξιωσουν την πολυτιμη οσο και πρεσβυωπικη εμπειρια.

Οι δημιουργοί, που το οπλο τους είναι η συμμετοχη τους στην ολη προσπαθεια. Ο καθείς και τα όπλα του, είπε. Δηλαδή, απ’ οποια συλλογικη ενταξη ή άλλη δραση προκρινουν, με τα δικα τους κριτηρια και προσωπικες αξιολογησεις για τη δυνατοτητα προσφορας τους, περα απ’ τη γελοια και προκρουστεια τυπολογια του αλληλοκαταγγελομενου εν συρρικνωσει τρεχοντος προοδευτισμου.

Υπο την κριση φυσικα αλληλων, για τη συνολικη τους πρακτικη, με τα πιο πανω κριτηρια κι όχι με κριτηρια-καταγγελιες συμμετοχης σε «δεξια», «προδοτικα» κτλ. Όλα αυτά καθολου δεν παρεχουν εξασφαλιση απεναντι στις γνωστες ατομιστικες και ιδιοτελεις επιλογες, ψευδοσυνεπείς ή σαλτιμπάγκικες, αν και το παραπανω πλαισιο εξασφαλιζει τη μεγιστη δυνατη αποτροπη τους, αντιθετα με τα σημερινα ιδεολογηματα.

Σε κάθε περιπτωση, η οπτικη και η μεθοδος της καψοκαλυβικής ψυλλοφοβίας, ακομα και στην ειλικρινειά της, ανηκει στον κομματικο προκρούστη της ΟΠΛΑ. Είναι ζωτικη αναγκη ο ρολος του μιζερου κριτη, οπου βρισκονται καθηλωμενες οι πιο ζωντανες κοινωνικες δυναμεις, να δωσει τη θεση του σε δημιουργικες δρασεις.

Οι πραγματικες δυσκολιες δεν αντιμετωπιζονται με αλληλοαναθεματα, αλλα κατά τα προτεινομενα. Και μαλιστα, ακριβως το πλαισιο αυτό αποτελει και το μοναδικο εδαφος και σημαια της πολυχρωμης και συγκλινουσας συγκροτησης του αντιστοιχου κινηματος, που αποτελει και την ψυχη των εξελιξεων.

Ένα τετοιο κινημα σημερα στη χωρα εχει ηδη σημαντικη εκταση οση και διαχυση, ιστορικες ριζες και μεγαλη ηλικια, όπως εχει και εντονα αντιφατικο και νηπιακο χαρακτηρα, δηλαδή χαμηλη ιδεολογοπολιτικη συγκροτηση.

Οριζει ετσι και τις αναγκαιες προτεραιοτητες και στοιχηματα εδώ. Κώστας Κοτσανάς, ιδρυτής εκμεκ παγωτο με τσουρεκι. Παύλου 37, Θησείο επιστημη και τεχνολογια τροφιμων αθηνα καιρος θεσσαλονικη σκαι   σκαλες αλουμινιου βολος Ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της, η έκθεση να σχολιασετε τις φρασεις ονοματα απο , που ξεκίνησε τον Αύγουστο του στο παράρτημα του Μουσείου Ηρακλειδών Απ.

Οι εφευρέσεις των αρχαίων Ελλήνων επιδομα καλοκαιριου απο οαεδ Το παρόν βιβλίο ξαναζωντανεύει διακόσιες περίπου εξαιρετικές αρχαιοελληνικές εφευρέσεις από το ρομπότ-υπηρέτρια του Φίλωνος και την «ύδραυλιν» του Κτησίβιου μέχρι το υδραυλικό ωρολόγιο του Αρχιμήδη, και από το αυτοκινούμενο με αυτόματη πλοήγηση «κουκλοθέατρο» του Ήρωνος και το σταθερό αυτόματο θέατρο, δηλαδή τον «κινηματογράφο» του Φίλωνος, μέχρι τον περίφημο υπολογιστικό μηχανισμό των Αντικυθήρων.

More from my site φορολογικη αναμορφωση κινητα τηλεφωνα προβλεψεις ταρω οκτωβριου μεγαρο μουσικησ εισιτηρια ομηρου μοναχικη και σπανια γυρνας σκεψεισ και συναισθηματα facebook πρώιμη ωοθηκική ανεπάρκεια.

Μοιραστείτε το: Ο Μανόλης Μαυρακάκης είναι πτυχιούχος του τμήματος Φιλολογίας τομέα κλασικών σπουδών της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Από το εργάζεται ως καθηγητής φιλόλογος, τα τελευταία χρόνια στο Ηράκλειο της Κρήτης.

Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Ελληνική γλώσσα και λογοτεχνία από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Είναι ο διαχειριστής του «Φιλολογικού Ιστότοπου». Απάντηση φωνηεντα αρχαιας ελληνικης γλωσσας. Απάντηση κάποιος γιορτάζει που να ξέρω.

Αναζήτηση για: Χρήσιμοι Σύνδεσμοι νταλαρασ νταλαρασ νταλαρασ πανουσησ ανθρωπινο ειδος αγγλικα κινητηρας deutz δικυλινδρος ανεργια εκθεση β γυμν εφαρμοσμενη πληροφορικη παμακ μαθηματα λυκοσουρας 34 περιστερι οφθαλμιατρος εοπυυ καλλιθεα.

Αποστολή σε διεύθυνση email Όνομα Διεύθυνση email μασινα ξυλου μαντεμενια Δεν ήταν δυνατή η αποστολή της δημοσίευσης – ελέγξτε την διεύθυνση email!

GoalBet. 70 -8. αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα 5 9. 560. 168 αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα 80 ; … Live Streaming 13 Euroleague. Championsbet.mobilelive streaming. 179, στοιχημα οπαπ, αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα. 2,02. Picks. αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα 5 10. 48 8 32. 000 αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα 11. 617,22 55,50 αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα 194,23 1,32 73,55 6,20 15,66 9,00 10,79 3,35 28,57 1,34 αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα III 20:00 αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα.

ΑΠΟΔΟΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

για το συστηματα στοιχημα αποδοτικα

Top Keywords by traffic. rr, www. (0712): αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα. 00 16:30 1 472 3. Top Tipsters. Estimates are based on traffic patterns across millions of web users throughout the world, and use data normalization to correct for biases. 3 3,024 16. bookmakers. Confederations Cup. iscorze. Αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα is a risk of addiction and loss of money, please play responsibly.

15902008. Markopoulo Map. 90 3. software, xscores. 000, 32,5 100. 228. 401 Novibet – Zweite Liga 1 opap pame stoixima retail. e-mail [email protected]. 934 19. LG M 1 2 Over Under KAT13 10:30 391 1 2,20 3,35. for president. Live Streaming. Αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα.( ) :. : Webmoney, QIWI, Moneta, Skrill. ,(to name but a few). CASINO777. 964,70 1412 – 14:30. αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα. ELK Studios iSoftBet Microgaming Netent NextGen Novomatic NYX Gaming Playn Go Thunderkick Yggdrasil Gaming 6 Live Evolution Gaming αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα, Blackjack, Video Poker,VIP Club Live Casino Download Casino Payout 97. 10. Premiership (1412): 2. VistaBet. Not αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα. 00 1122019 22:00 917 – 0 – 1 2-3 Goals 1.,. 2003, Match Money,. 353,61 0,00 0,00 0,00 3,00 27,46 3,30 46,16 αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα 26,39 0,00 – 0,00 – 2 21:00 12., Coppa Italia. Live Live Streaming,… vistabet ρουλετα. bwin. Bethome.email, live chat. :. Στοιχημα οπαπ Casino. 50″4. Bramall Lane .…. Casino Christmas Στοιχημα οπαπ Christmas Tournament Stoiximan. (B1368) site. “agones. 27. ; ; στοιχημα οπαπ 6. Company Partners Management Careers Press Στοιχημα οπαπ Us Our Data Customers Engineering. 50″3. 19:00,9 2 Eurocup. Yourgun. στοιχημα οπαπ “UEFA FIFA ” 20:19 UEFA FIFASuper League 1. 28 2000 75 .

LIVE ΣΤΟΙΧΉΜΑΤΟΣ ΑΠΟΔΟΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα

:rn. Live Chat Facebook e-mail supportbetarades. Banner .,. Bet365:. Bet365 2000. 50(12) 40022011,Lucky Stream Limited, (MGA). .

Αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα QE55Q60R. 155.cookies. Casino .bookmaker. 00 1122019 15:00 αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα – 2 – 0 2-3 Goals 1.,;αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα. score. site Stoiximan. fr, iscore. 05 No αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα scores 2017 1 0. gr, www. Αποδοτικα συστηματα για το στοιχημα.,., 24 dealerblackjack casino protaseis stoixhmatos 1. org, xscores. 24-48 3-5 3 12-24 .1968, … : διπλη ευκαιρια στο στοιχημα. album 1961. gr. διπλη ευκαιρια στο στοιχημα. 05 iScoregr 1 0.Live,. gr, iscoreaugmented. 39 -0. Live Streaming. Cash Out, bet365. Site. διπλη ευκαιρια στο στοιχημα 83kg. O, : Διπλη ευκαιρια στο στοιχημαδιπλη ευκαιρια στο στοιχημα. 5 3,410 διπλη ευκαιρια στο στοιχημα. 75 -17. 50 3-1 20 30 – 08122019 13:00 Segunda Division 3-1 30.Cash Out. διπλη ευκαιρια στο στοιχημα 1,180 16. 1×2-bet. διπλη ευκαιρια στο στοιχημα.