Ο ΑΥΤΟΚΡΆΤΟΡΑΣ ΠΆΕΙ ΣΧΟΛΕΊΟ

NOVIBET. 340,67 Ο ΑΥΤΟΚΡΆΤΟΡΑΣ ΠΆΕΙ ΣΧΟΛΕΊΟ 123,66 183,80 () 12,00 1,20 6,80 0,40 1,27 98,41 2,92 32,72 1,42 67,28 RW Ο ΑΥΤΟΚΡΆΤΟΡΑΣ ΠΆΕΙ ΣΧΟΛΕΊΟ 306,24 57,23 942,83 1.

55, ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. Vista 14. (1112):. Ο αυτοκράτορας πάει σχολείο Haagen-Dazs ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. ο αυτοκράτορας πάει σχολείο.

Ο Αυτοκράτορας Πάει Σχολείo – Emperor’s New School – Nostalgia Trip #6

ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. org, Font Ο αυτοκράτορας πάει σχολείο, Facebook API, ο αυτοκράτορας πάει σχολείο SmootScroll. footballbet. – ( ). : FIFA UEFA. Betshop. 2019.

Η ημερομηνία αυτή φαίνεται να στηρίζει την ιδέα ότι ο Καρλομάγνος γεννήθηκε νόθος, κάτι που πάντως δεν αναφέρεται από τον Άινχαρντ. Είναι άγνωστη η ακριβής γενέτειρα του Καρολομάγνου, αν και οι ιστορικοί έχουν προτείνει το Άαχεν στη σημερινή Γερμανία και τη Λιέγη Χέρσταλ στο σημερινό Βέλγιο ως πιθανούς τόπους.

Το Άαχεν και η Λιέγη είναι κοντά στην περιοχή από την οποία προέρχονταν οι οικογένειες τόσο των Μεροβιγγείων όσο και των Καρολιγγείων. Έχουν προταθεί και άλλες πόλεις, μεταξύ αυτών οι Ντύρεν Β.

Δεν υπάρχουν καθοριστικά στοιχεία για το ποια είναι η σωστή υποψήφια. Ο Καρλομάγνος ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Πιπίνου του Βραχύ – 24 Σεπτεμβρίου , βασίλεψε από το και της συζύγου του Μπερτράντα του Λον – 12 Ιουλίου , κόρης του Χαριβέρτου κόμη του Λον και της Βερτράδης της Κολονίας.

Σε αρχεία κατονομάζονται ως νεότερα αδέλφια του ο Καρλομάν Α΄ και η Γκιζέλα και τρία παιδιά που πέθαναν μικρά: Πιπίνος, Χροθαίδα και Αδελαΐδα. Ο Άινχαρντ αναφέρει: Κατά συνέπεια αποφάσισα να το προσπεράσω ως άγνωστο και να προχωρήσω αμέσως να ασχοληθώ με το χαρακτήρα του, το έργο του, όπως και άλλα γεγονότα της ζωής του αξιόλογα και ξεκινώντας να δώσω πρώτα μια περιγραφή του έργου του στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, κατόπιν του χαρακτήρα και των στόχων του και τελευταία της διακυβέρνησης και του θανάτου του, μην παραλείποντας ό,τι αξίζει ή είναι ανάγκη να γνωρίζουμε”.

Οι ισχυρότεροι αξιωματούχοι του Γαλλικού λαού, ο Αυλάρχης του Παλατιού Μαγιορδόμος και ένας ή περισσότεροι βασιλιάδες rex, reges , διορίζονταν με εκλογή από το λαό, για την ακρίβεια δεν διεξάγονταν κανονικές εκλογές, αλλά γινόταν ότι απαιτείτο για να εκλεγούν αξιωματούχοι ad quos summa imperii pertinebat “στους οποίους ανήκαν τα ανώτερα κρατικά ζητήματα”.

Προφανώς προσωρινές αποφάσεις μπορούσαν να παρθούν από τον Πάπα, που τελικά έπρεπε να επικυρωθούν από μια συνέλευση του λαού, που συνερχόταν μια φορά το χρόνο.

Πριν εκλεγεί βασιλιάς το , ο Πιπίνος ο Βραχύς ήταν αρχικά Αυλάρχης, αξίωμα που κατείχε “οιονεί κληρονομικά” velut hereditario fungebatur. Ο Άινχαρντ εξηγεί ότι η “τιμή” συνήθως “δινόταν από το λαό” στους διακεκριμένους, αλλά ο Πιπίνος ο Βραχύς και ο αδελφός του Καρλομάν ο Σοφός τον πήραν οιονεί κληρονομικά, όπως είχε κάνει και ο πατέρας του Κάρολος Μαρτέλος.

Υπήρχε όμως κάποια ασάφεια σχετικά με την οιονεί κληρονομικότητα. Το αξίωμα αντιμετωπιζόταν ως κοινή περιουσία: Ο καθένας τους όμως είχε τη δική του γεωγραφική δικαιοδοσία. Όταν ο Καρλομάν αποφάσισε να παραιτηθεί, γινόμενος τελικά Βενεδικτίνος στο Μόντε Κασίνο, το ζήτημα της διάθεσης του οινεί μεριδίου του κανονίστηκε από τον Πάπα, που μετέτρεψε την Αυλαρχία σε Βασίλειο και ανέθεσε την κοινή περιουσία στον Πιπίνο, που τώρα είχε το πλήρες δικαίωμα να το μεταβιβάσει κληρονομικά.

Η απόφαση αυτή δεν έγινε αποδεκτή από όλα τα μέλη της οικογένειας. Ο Καρλομάν είχε συναινέσει στην προσωρινή παραχώρηση του δικού του μεριδίου, που σκόπευε να περάσει στο γιο του Ντρόγκο, όταν η κληρονομιά θα διευθετείτο μετά από κάποιο θάνατο.

Με την απόφαση του Πάπα, στην οποία έβαλε το χέρι του ο Πιπίνος, ο Ντρόγκο θα αποκλειόταν από κληρονόμος, υπέρ του εξαδέλφου του Καρόλου. Ο Ντρόγκο επαναστάτησε κατά της απόφασης και συνέπραξε με τον Γκρίφο, ετεροθαλή αδελφό του Πιπίνου και του Καρλομάν, που του είχε δοθεί μερίδιο από τον Κάρολο Μαρτέλο, αλλά το αποστερήθηκε και κρατήθηκε χαλαρά υπό σύλληψη από τους αδερφούς του, μετά μια απόπειρα να πάρε και τα δικά τους μερίδια με στρατιωτική δράση.

Όλα τέλειωσαν το Με το θάνατο του Πιπίνου, 24 Σεπτεμβρίου , το βασίλειο πέρασε από κοινού στους γιους του “με θεία συναίνεση” divino nutu.

Σύμφωνα με τη Ζωή΄ ο Πιπίνος πέθανε στο Παρίσι. Οι Φράγκοι “σε γενική συνέλευση” generali conventu έδωσαν και στους δύο το βαθμό του βασιλιά αλλά “διαμοίρασαν το όλο σώμα του βασιλείου ισότιμα” totum regni corpus ex aequo partirentur.

Τα Χρονικά λένε μια ελαφρώς διαφορετική εκδοχή. Ο βασιλιάς πέθανε στο Σαιν Ντενί , που και αυτό είναι πάντως στο Παρίσι. Οι δύο “άρχοντες” domni “ανέβηκαν στη βασιλεία” elevati sunt in regnum. Αν είχε γεννηθεί το , ο Κάρολος ήταν 26 ετών, αλλά είχε συμμετάσχει επί πολλά χρόνια σε εκστρατείες ως δεξί χέρι του πατέρα του, πράγμα ίσως που τον βοήθησε να αποκτήσει τις στρατιωτικές του ικανότητες.

Ο Καρλομάν ήταν 17 ετών. Η διατύπωση και στις δύο περιπτώσεις δείχνει ότι δεν υπήρχαν δύο κληρονομιές, που θα είχαν δημιουργήσει διακριτούς βασιλιάδες κυβερνώντας διακριτά βασίλεια, αλλά μία ενιαία κληρονομιά και ένα κοινό βασίλειο, κατεχόμενο από δύο ίσους βασιλιάδες, τον Κάρολο και τον αδελφό του Καρλομάν.

Όπως και πριν ανατέθηκαν διακριτές αρμοδιότητες. Ο Κάρολος έλαβε το αρχικό μερίδιο του πατέρα του ως Αυλάρχη: Το ζήτημα αν αυτές οι χώρες ήταν κοινά μερίδια που επανέρχονταν στον άλλο αδελφό αν ο ένας πέθαινε ή κληρονομούμενη ιδιοκτησία, που μεταβιβαζόταν στους απογόνους του αδελφού που πέθαινε, ποτέ δεν διευθετήθηκε οριστικά από το Φραγκικό λαό.

Αυτό εμφανίστηκε επανειλημμένα τις επόμενες δεκαετίες, μέχρι που οι εγγονοί του Καρλομάγνου δημιούργησαν ξεχωριστά κυρίαρχα βασίλεια.

Η κληρονομιά χώρων πρώην υπό το Ρωμαϊκό δίκαιο δεν σήμαινε μόνο μεταβίβαση περιουσίας και προνομίων αλλά επίσης βαρών και υποχρεώσεων, που συνδέονταν με την κληρονομιά. Ο Πιπίνος όταν πέθανε είχε ξεκινήσει την οικοδόμηση μιας αυτοκρατορίας, δύσκολο έργο.

Αλλά η διατήρηση του κράτους ενωμένου μετά τη δημιουργία του ήταν κολοσσιαίο έργο Καθένα από τα μικρότερα κράτη Η Ακουιτανία υπό τη Ρώμη ήταν στη νότια Ακουιτανία , εκρωμαϊσμένη και μιλώντας μια Ρομανική γλώσσα. Ομοίως η Ισπανία κατοικείτο παλιότερα από λαούς που μιλούσαν διάφορες γλώσσες, περιλαμβανομένης της Κελτικής , αλλά η περιοχή κατοικείτο τώρα εξ ολοκλήρου από ομιλούντες Ρομανικές γλώσσες.

Μεταξύ Ακουιτανίας και Ισπανίας ήταν οι Εουσκαλντουνάκ, εκλατινισμένοι σε Βάσκους , που ζούσαν στη χώρα των Βάσκων, Βασκονία, που εκτεινόταν, σύμφωνα με την κατανομή των τοπωνυμίων που αποδίδονται στους Βάσκους, περισσότερο στα δυτικά Πυρηναία αλλά και νοτιότερα μέχρι τον άνω Εβρο Ποταμό της Ισπανίας και βορειότερα μέχρι το Γαρούνα Ποταμό στη Γαλλία.

Το Γαλλικό όνομα Γασκώνη προέρχεται από το Βασκονία. Οι Ρωμαίοι ποτέ δεν κατάφεραν να υποτάξουν ολοκληρωτικά τη Βασκονία. Τα μέρη στα οποία το πέτυχαν, όπου ίδρυσαν τις πρώτες πόλεις της περιοχής, ήταν πηγές λεγεώνων για το Ρωμαϊκό στρατό, πολύτιμων για τις πολεμικές τους ικανότητες.

Σύνορο με την Ακουιτανία ήταν η Τουλούζη. Γύρω στα το Δουκάτο της Γασκώνης ενώθηκε με το Δουκάτο της Ακουιτανίας για να αποτελέσουν ένα ενιαίο βασίλειο, υπό το Φελίξ της Ακουιτανίας, που κυβερνούσε από την Τουλούζη. Επρόκειτο για συμβασιλεία με ένα 28χρονο Βάσκο βασιλιά, το Λούπους Α΄.

Το βασίλειο ήταν κυρίαρχο και ανεξάρτητο. Αφενός η Βασκονία εγκατέλειψε την επιθετικότητα για να γίνει παίκτης στο πεδίο της Ευρωπαϊκής πολιτικής.

Αφετέρου όποιες συμφωνίες και αν είχε κάνει ο Φελίξ με τους αδύναμους Μεροβίγγειους ήταν άκυρες και ανίσχυρες. Με το θάνατο του Φελίξ το η κυριότητα της βασιλείας πέρασε εξ ολοκλήρου στο Λούπους.

Καθώς οι Βάσκοι δεν είχαν δίκαιο κοινής κληρονομιάς αλλά ακολουθούσαν την πρωτοτοκία, ο Λούπους ίδρυσε μια κληρονομική δυναστεία Βάσκων βασιλιάδων μιας διευρυμένης Ακουιτανίας. Τα Λατινικά χρονικά για το τέλος της Βησιγοτθικής Ισπανίας αφήνουν πολλά κενά για θέματα όπως ο προσδιορισμός των χαρακτήρων, η συμπλήρωση των ελλείψεων και η αναίρεση πολλών αντιφάσεων.

Οι πηγές των Σαρακηνών Μουσουλμανικές πηγές όμως παρουσιάζουν μια πιο συνεκτική εικόνα, όπως το Ταρίκ ιφτιτάχ αλ-Ανταλούζ “Ιστορία της Κατάκτησης της Ανδαλουσίας ” του Ιμπν αλ-Κουτίγια ένα όνομα που σημαίνει “ο γιος της Γότθισσας ” και αναφέρεται στην εγγονή του τελευταίου βασιλιά όλης της Βησιγοτθικής Ισπανίας, που παντρεύτηκε ένα Σαρακηνό.

Ο Ιμπν αλ-Κουτίγια, που είχε άλλο, πολύ μακρύτερο όνομα, πρέπει να στηρίζεται σε κάποιο βαθμό στην οικογενειακή προφορική παράδοση. Σύμφωνα με τον Ιμπν αλ-Κουτίγια, ο τελευταίος Βησιγότθος βασιλιάς της ενωμένης Ισπανίας πέθανε πριν ενηλικιωθούν οι τρεις γιοί του Αλμούνοδος, Ρομύλος και Αρνταμπαστ.

Η μητέρα τους ήταν αντιβασιλέας στο Τολέδο , αλλά ο Ρόντερικ, αρχηγός του στρατού, οργάνωσε μια εξέγερση, καταλαμβάνοντας την Κόρδοβα. Από όλες τις πιθανές λύσεις επέλεξε να αναθέσει στους τρεις κληρονόμους κοινή διοίκηση πάνω σε ξεχωριστές περιοχές. Αποδείξεις κάποιας μορφής διαίρεσης μπορούν να βρεθούν στην κατανομή κερμάτων με το όνομα κάθε βασιλιά και στους βασιλικούς καταλόγους.

Ο Ρόντερικ διαδέχθηκε τον Ουιτίζα, που βασίλεψε επτάμισι χρόνια, και το Ρόντερικ διαδέχθηκε κάποιος Ακίλα, που βασίλεψε τριάμισι χρόνια.

Αν οι βασιλείες και των δύο τερματίστηκαν με την εισβολή των Σαρακηνών, τότε ο Ρόντερικ φαίνεται να είχε βασιλέψει λίγα χρόνια πριν την ενηλικίωση του Ακίλα. Το βασίλειο του δεύτερου τοποθετείται με βεβαιότητα στα βορειοανατολικά, ενώ ο Ρόντερικ φαίνεται να είχε πάρει το υπόλοιπο, κυρίως την Πορτογαλία.

Οι Σαρακηνοί διέσχισαν τα βουνά για να διεκδικήσουν τη Σεπτιμάνια του Αρντό, μόνο για να αντιμετωπίσουν τη Βασκική δυναστεία της Ακουιτανίας, παντοτινή σύμμαχο των Γότθων. Τα στρατεύματα των Σαρακηνών συνέρρευσαν σταδιακά στη Σεπτιμάνια και το προέλασαν στη Βασκονία και ο Όντο νικήθηκε στη Μάχη του Ποταμού Γαρούνα.

Πήραν το Μπορντό και προχωρούσαν προς την Τουρ , οπότε ο Όντο, ανίσχυρος να τους σταματήσει, έκανε έκκληση στο μεγαλύτερο εχθρό του Κάρολο Μαρτέλο, αυλάρχη των Φράγκων. Σε μια από τις πρώτες αστραπιαίες επεμβάσεις, για τις οποίες οι Καρολίγγειοι βασιλιάδες έγιναν διάσημοι, ο Κάρολος και ο στρατός του εμφανίστηκαν στο δρόμο των Σαρακηνών, μεταξύ Τουρ και Πουατιέ , και στη Μάχη του Πουατιέ έθεσαν τέλος στην προέλαση των Σαρακηνών στην Ευρώπη.

Οι Μαυριτανοί ηττήθηκαν τόσο αποφασιστικά, ώστε υποχώρησαν πέρα από τα βουνά και δεν ξαναγύρισαν ποτέ αφήνοντας τη Σεπτιμάνια, που έγινε τμήμα της Φραγκίας. Ο Όντο έπρεπε επίσης να πληρώσει το τίμημα της ενσωμάτωσης στο βασίλειο του Καρόλου, απόφαση απεχθής για τον ίδιο και τους διαδόχους του. Μετά το θάνατο του Όντο ο γιος του Χούναλντ συμμάχησε με την ελεύθερη Λομβαρδία.

Όμως ο Όντο είχε ασαφώς από κοινού αφήσει το βασίλειο και στους δύο γιους του, Χούναλντ και Χάτο. Ο δεύτερος, πιστός στη Φραγκία, στράφηκε σε πόλεμο κατά του αδελφού του για το σύνολο της κληρονομιάς.

Αφού νίκησε, ο Χούναλντ τύφλωσε και φυλάκισε τον αδελφό του, αλλά μετά από τύψεις συνειδήσεως παραιτήθηκε και έγινε μοναχός για να εξιλεωθεί, σύμφωνα με Καρολίγγειες πηγές. Ο γιος του Ουάιφερ τον διαδέχθηκε νέος, γινόμενος δούκας της Ακουιτανίας, και επικύρωσε τη συμφωνία με τη Λομβαρδία.

Ο Ουάιφερ αποφάσισε να την τιμήσει, σεβόμενος την απόφαση του πατέρα του, πράγμα που δικαιολόγησε υποστηρίζοντας ότι οποιεσδήποτε συμφωνίες με τον Κάρολο Μαρτέλο ήταν άκυρες μετά το θάνατό του Κάρολου Μαρτέλου.

Καθώς η Ακουιτανία ήταν τώρα κληρονομιά του Πιπίνου, ο τελευταίος και ο γιος του, ο νεαρός Κάρλος, κυνήγησαν τον Ουάιφερ, που κατέφυγε σε κλεφτοπόλεμο, και τον εκτέλεσαν. Μεταξύ των σωμάτων του Φραγκικού στρατού ήταν Βαυαροί υπό τον Τασίλο Γ΄, Δούκα της Βαυαρίας, έναν Αγκιλόλοφιγκ, της κληρονομικά βασιλικής Βαυαρικής οικογένειας.

Ο Γκρίφο είχε αυτοαναγορευθεί Δούκας της Βαυαρίας, αλλά ο Πιπίνος τον αντικατέστησε με ένα μέλος της βασιλικής οικογένειας ενώ ήταν ακόμη παιδί, τον Τασίλο, του οποίου είχε γίνει προστάτης μετά το θάνατο του πατέρα του.

Η πίστη των Αγκιλόλοφιγκ ήταν μονίμως υπό αίρεση, αλλά ο Πιπίνος απέσπασε πολλούς όρκους πίστης από τον Τασίλο.

Όμως ο τελευταίος είχε παντρευτεί τη Λιουτπέργκη, κόρη του Ντεζιντέριους, βασιλιά της Λομβαρδίας. Σε ένα κρίσιμο σημείο της εκστρατείας ο Τασίλο με όλους τους Βαυαρούς του εγκατέλειψε το πεδίο της μάχης. Μακριά πια από τον Πιπίνο αποκήρυξε κάθε πίστη προς τη Φραγκία. Ο Πιπίνος δεν μπόρεσε να αντιδράσει, καθώς αρρώστησε και λίγες εβδομάδες μετά την εκτέλεση του Ουάιφερ πέθανε και ο ίδιος.

Το πρώτο γεγονός της βασιλείας των αδερφών ήταν η εξέγερση των Ακουιτανών και των Γασκόνων, το , στην περιοχή που είχε διαμοιρασθεί μεταξύ των δύο βασιλιάδων.

Πριν ένα χρόνο ο Πιπίνος είχε τελικά νικήσει τον Ουάιφερ, Δούκα της Ακουιτανίας, μετά από ένα δεκαετή καταστροφικό πόλεμο κατά της Ακουιτανίας. Τώρα κάποιος Χούναλντ κατά τα φαινόμενα διαφορετικός του συνώνυμου δούκα οδήγησε τους Ακουιτανούς βόρεια μέχρι το Ανγκουλέμ.

Ο Κάρολος συναντήθηκε με τον Καρλομάν, αλλά ο Καρλομάν αρνήθηκε να συμμετέχει και επέστρεψε στη Βουργουνδία. Ο Κάρολος ξεκίνησε πόλεμο, οδηγώντας στρατό στο Μπορντό, όπου εγκατέστησε ένα οχυρό στο Φρονζάκ. Ο Λούπους, φοβούμενος τον Κάρολο, με αντάλλαγμα την ειρήνη πρόδωσε το Χούναλντ, που κλείστηκε σε μοναστήρι.

Οι Κασκόνοι άρχοντες επίσης παραδόθηκαν και η Ακουιτανία και η Γασκόνη υποτάχθηκαν τελικά πλήρως στους Φράγκους. Τα αδέρφια διατήρησαν χλιαρές σχέσεις με τη βοήθεια της μητέρας τους Βερτράδης, αλλά το ο Κάρολος υπέγραψε μια συνθήκη με το Δούκα Τασίλο Γ΄ της Βαυαρίας και παντρεύτηκε μια Λομβαρδή πριγκίπισσα σήμερα κοινώς γνωστή ως Ντεζιντεράτα , κόρη του βασιλιά Ντεζιντέριους, για να περικυκλώσει τον Καρλομάν με τους δικούς του συμμάχους.

Αν και ο Πάπας Στέφανος Γ΄ αρχικά αντιτάχθηκε στο γάμο με τη Λομβαρδή πριγκίπισα, σύντομα δεν είχε τίποτα να φοβηθεί από μια Φραγκο-Λομβαρδική συμμαχία. Λιγότερο από ένα χρόνο μετά το γάμο του ο Κάρολος έδιωξε τη Ντεζιντεράτα και παντρεύτηκε αμέσως μια 13χρονη Σουηβή , ονόματι Χίλντεγκαρντ.

Η διωγμένη Ντεζιντεράτα επέστρεψε στην αυλή του πατέρα της στην Παβία. Αυτό προκάλεσε την οργή του πατέρα της και μετά χαράς θα συμμαχούσε με τον Καρλομάν για να νικήσουν τον Κάρολο. Πριν όμως προλάβουν να ξεκινήσουν ανοιχτές εχθροπραξίες, ο Καρλομάν πέθανε στις 5 Δεκεμβρίου , όπως φαίνεται από φυσικά αίτια.

Η χήρα του Καρλομάν Γερβέργη κατέφυγε στην αυλή του Ντεζιντέριους στη Λομβαρδία με τους γιους της για προστασία. Κατά την ανάρρησή του το ο Πάπας Αδριανός Α΄ απαίτησε την επιστροφή ορισμένων πόλεων του πρώην Εξαρχάτου της Ραβέννας σύμφωνα με μια υπόσχεση κατά την άνοδο στο θρόνο του Ντεζιντέριους.

Αντίθετα ο Ντεζιντέριους κατέλαβε μερικές παπικές πόλεις και εισέβαλε στην Πεντάπολη νότιες πόλεις του Εξαρχάτου της Ραβέννας , βαδίζοντας προς τη Ρώμη. O Aδριανός έστειλε πρέσβεις στον Καρλομάγνο το φθινόπωρο, ζητώντας του να εφαρμόσει τις πολιτικές του πατέρα του, Πιπίνου.

Ο Νταζινέριους έστειλε τους δικούς του πρέσβεις απορρίπτοντας τις κατηγορίες του πάπα. Οι πρέσβεις και των δύο πλευρών συναντήθηκαν στην Τιονβίλ και ο Καρλομάγνος πήρε το μέρος του πάπα. Ο Καρλομάγνος απαίτησε ότι είχε ζητήσει ο πάπας, αλλά ο Ντεζιντέριους ορκίστηκε να μη συμμορφωθεί ποτέ.

Ο Καρλομάγνος και ο θείος του Βερνάρδος διέσχισαν τις Άλπεις το και απώθησαν τους Λομβαρδούς μέχρι την Παβία, που στη συνέχεια πολιόρκησαν. Ο Καρλομάγνος άφησε προσωρινά την πολιορκία για να ασχοληθεί με τον Αδάλγη, γιο του Ντεζιντέριους, που συγκέντρωνε στρατό στη Βερόνα.

Ο νεαρός πρίγκιπας καταδιώχθηκε μέχρι τις ακτές της Αδριατικής και κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη να επικαλεστεί βοήθεια από τον Κωνσταντίνο Ε΄ , που πολεμούσε με τη Βουλγαρία.

Η πολιορκία διήρκεσε μέχρι την άνοιξη του , οπότε ο Καρλομάγνος επισκέφθηκε τον πάπα στη Ρώμη. Εκεί επικύρωσε τις εδαφικές παραχωρήσεις που είχαν γίνει προς τον πατέρα του, με κάποια μεταγενέστερα χρονικά να υποστηρίζουν – εσφαλμένα – ότι τις επεξέτεινε με την παραχώρηση της Τοσκάνης , της Αιμιλίας , της Βενετίας και της Κορσικής.

Ο πάπας του απένειμε τον τίτλο του πατρίκιου΄΄. Κατόπιν επέστρεψε στην Παβία, όπου οι Λομβαρδοί ήταν έτοιμοι να παραδοθούν. Με αντάλλαγμα τη ζωή τους παραδόθηκαν και άνοιξαν τις πύλες την αρχή του καλοκαιριού.

Ο Ντεζιντέριους κλείστηκε στο αββαείο του Κορμπί και ο γιος του Αδάλγης πέθανε στην Κωνσταντινούπολη ως πατρίκιος. Ο Κάρολος, πράγμα που δε συνήθιζε, στέφθηκε με το Σιδηρό Στέμμα της Λομβαρδίας και υποχρέωσε τους άρχοντες της Λομβαρδίας να του αποδώσουν φόρο τιμής στην Παβία.

Μόνο ο Δούκας Αρέτσης Β΄ του Μπενεβέντο αρνήθηκε να υποταχθεί και ανακήρυξε την ανεξαρτησία του. Έτσι ο Καρλομάγνος έγινε κύριος της Ιταλίας ως βασιλιάς των Λομβαρδών.

Άφησε την Ιταλία με μια φρουρά στην Παβία και μερικούς Φράγκους κόμητες στη θέση του. O Kαρλομάγνος επέστρεψε ορμητικά από τη Σαξονία και νίκησε σε μάχη το δούκα του Φρίουλι, που σκοτώθηκε. Ο δούκας του σπολέτο συνθηκολόγησε. Ο συν-συνωμότης Αρέτσης δεν υποτάχθηκε και ο Αδάλγης, ο εκπρόσωπος τους στο Βυζάντιο δεν έφυγε ποτέ από εκεί.

Η Βόρεια Ιταλία ήταν πλέον πιστή στον Καρλομάγνο. Το ο Καρλομάγνος έστρεψε την προσοχή του στο Δουκάτο του Μπενεβέντο , όπου ο Αρέτσης βασίλευε ανεξάρτητος. Ο Καρολομάγνος πολιόρκησε το Σαλέρνο και ο Αρέτσης έγινε φόρου υποτελής.

Εντούτοις, μετά το θάνατό του το , το Μπενεβέντο ανακοίνωσε πάλι την ανεξαρτησία του υπό το γιο του Γκρίμοαλντ Γ΄. Ο Γκρίμοαλντ δέχθηκε πολλές φορές επιθέσεις από τον Κάρολο ή τους γιους του, αλλά ο ίδιος ο Καρλομάγνος ποτέ δεν επέστρεψε στη Νότια Ιταλία και ο Γκρίμοαλντ δεν αναγκάστηκε ποτέ να υποταχθεί στη Φραγκική κυριαρχία.

Κατά την πρώτη ειρήνη κάποιας ουσιαστικής διάρκειας , ο Κάρολος άρχιζε να διορίζει τους γιους του σε θέσεις εξουσίας μέσα στο βασίλειο, κατά την παράδοση των βασιλιάδων και αυλαρχών του παρελθόντος.

To έκανε δύο γιους του βασιλείς εστεμμένους από τον Πάπα: Ο Καρλομάγνος έδωσε εντολή στους Πεπίνο και Λουδοβίκο Α΄ να αναλάβουν καθήκοντα στα βασίλειά τους και έδωσε στους αντιβασιλείς τους κάποιον έλεγχο των υποβασιλείων τους, αλλά η πραγματική εξουσία ήταν πάντα στα χέρια του, αν και είχε την πρόθεση κάποτε οι γιοί του να κληρονομήσουν τις χώρες τους.

Δεν ανεχόταν ανυπακοή από τους γιους του: Ο Κάρολος ήταν αποφασισμένος να παράσχει εκπαίδευση στα παιδιά του, ακόμη και στις κόρες του, καθώς ο ίδιος δεν είχε αυτή την ευκαιρία. Τα παιδιά του έμαθαν όλες τις τέχνες και οι κόρες του τον τρόπο ζωής των γυναικών. Οι γιοί του έμαθαν τοξοβολία, ιππασία και άλλες εξωτερικές δραστηριότητες.

Οι γιοί αγωνίστηκαν σε πολλούς πολέμους δίπλα στον πατέρα τους, όταν ενηλικιώθηκαν. Ο δετερότοκος Κάρολος ο νεότερος ήταν περισσότερο απασχολημένος με τους Βρετόνους , με τους οποίους συνόρευε και που εξεγέρθηκαν σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, αλλά καταπνίγηκαν εύκολα· εστάλη επίσης κατά των Σαξόνων σε πολλές περιπτώσεις.

Το και εστάλη στο Μπέμερβαλντ σημερινή Βοημία για να αντιμετωπίσει τους Σλάβους που ζούσαν εκεί Βοημικές φυλές, πρόγονοι των σύγχρονων Τσέχων. Τους υπέταξε στη Φραγκική εξουσία και κατέστρεψε την κοιλάδα του Ελβα , επιβάλλοντάς τους φόρο. Ο Πεπίνος έπρεπε να φυλάει τα σύνορα με τους Αβάρους και το Μπενεβέντο, αλλά πολεμούσε επίσης τους Σλάβους προς βορρά.

Ήταν σε πλήρη ετοιμότητα να πολεμήσει κατά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας , όταν τελικά αποσοβήθηκε αυτή η σύγκρουση μετά την αυτοκρατορική στέψη του Καρλομάγνου και μια επανάσταση στο Βένετο.

Τελικά ο Λουδοβίκος Α΄ ήταν επικεφαλής της Ισπανικής Μαρκιωνίας και πήγε επίσης στη νότια Ιταλία για να πολεμήσει το δούκα του Μπενεβέντο σε τουλάχιστον μία περίπτωση. Κατέλαβε τη Βαρκελώνη μετά από μεγάλη πολιορκία το Βλέπε παρακάτω. Η στάση του Καρλομάγνου απέναντι στις κόρες του είναι θέμα μεγάλης συζήτησης.

Τις κρατούσε στο σπίτι μαζί του και αρνήθηκε να τις επιτρέψει να συνάψουν επίσημους γάμους – πιθανόν για να αποτρέψει τη δημιουργία κλάδων της οικογένειας, που θα αμφισβητούσαν την κύρια κληρονομική γραμμή, όπως ήταν η περίπτωση του Τασίλο της Βαυαρίας – αν και ανέχθηκε τις χωρίς γάμο σχέσεις τους, ανταμείβοντας ακόμη τους απλούς συντρόφους τους και προίκιζε τα εξώγαμα εγγόνια που του χάριζαν.

Όπως φαίνεται επίσης αρνιόταν να πιστέψει ιστορίες για κακή συμπεριφορά τους. Μετά το θάνατό του οι επιζώσες κόρες του εξορίστηκαν από την Αυλή από τον αδελφό τους Λουδοβίκο Α΄ τον ευσεβή για να εγκατασταθούν σε μοναστήρια, που είχαν κληρονομήσει από τον πατέρα τους.

Τουλάχιστον μία από αυτές, η Βέρθα, είχε μια αναγνωρισμένη σχέση, αν όχι γάμο, με τον Άντζιλμπερτ, μέλους του κύκλου της Αυλής του Καρλομάγνου.

Ο καταστροφικός πόλεμος του Πεπίνου στην Ακουιτανία, αν και με επιτυχή έκβαση για τους Φράγκους, απέδειξε ότι η Φραγκική εξουσιαστική δομή νότια του Λίγηρα ήταν ανίσχυρη και αναξιόπιστη.

Μετά την ήττα και το θάνατο του Ουάιφερ της Ακουιτανίας το , ενώ η Ακουιτανία υποτάχθηκε πάλι στην Καρολίγγεια δυναστεία, ξέσπασε μια νέα εξέγερση το υπό τον Χούναλντ Β΄, πιθανόν γιο του Ουάιφερ.

Διέφυγε με το σύμμαχό του δούκα Λούπους Β΄ της Γασκώνης, αλλά φοβούμενος πιθανότατα τα αντίποινα του Καρλομάγνου, τον παρέδωσε στο νέο Βασιλιά των Φράγκων, πέραν της δήλωσης πίστης προς αυτόν, πράγμα που φαινόταν να επιβεβαιώνει την ειρήνη στην περιοχή των Βάσκων νότια του Γαρούνα.

Εντούτοις φοβούμενος νέες Βασκικές εξεγέρσεις, ο Καρλομάγνος φαίνεται ότι είχε προσπαθήσει να μειώσει τη δύναμη του δούκα Λούπους διορίζοντας κάποιον Σέγκουιν ως κόμη του Μπορντό και άλλους κόμητες Φραγκικής προέλευσης σε μεθοριακές περιοχές Τουλούζη, Κομητεία του Φεζενσάκ , απόφαση που υπονόμευε σοβαρά την εξουσία του δούκα της Γασκώνης Βασκονία.

Ο Βάσκος δούκας με τη σειρά του φαίνεται ότι συνέβαλε αποφασιστικά ή συνέβαλε στη Μάχη του Ρονσβώ αναφερόμενη ως “Βασκική προδοσία”. Η ήττα του στρατού του Καρλομάγνου στο Ρονσβώ ενίσχυσε την απόφασή του να κυβερνάει απ’ ευθείας την περιοχή, ιδρύοντας το Βασίλειο της Ακουιτανίας με πρώτο βασιλιά το γιο του Λουδοβίκο τον Ευσεβή , βασισμένο σε μια εξουσιαστική βάση Φράγκων αξιωματούχων, διανέμοντας εδάφη μεταξύ των εποίκων και διαθέτοντας άλλα στην Εκκλησία, που πήρε ως σύμμαχος, ενώ τέθηκε σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα εκχριστιανισμού στα άνω Πυρηναία Η νέα πολιτική διευθέτηση για τη Βασκονία δεν άρεσε στους τοπικούς άρχοντες.

Έτσι πληροφορούμαστε ότι το ο Ανταλρικ πολέμησε και συνέλαβε τον Τορσόν, Καρολίγγειο κόμη της Τουλούζης. Τελικά αφέθηκε ελεύθερος αλλά ο Καρλομάγνος, εξοργισμένος, αποφάσισε να τον καθαιρέσει και διόρισε εντολοδόχο του το Γουλιέλμο της Οράγγης. Ο Γουλιέλμος με τη σειρά του πολέμησε κατά των Βάσκων και τους νίκησε, αφού εκδίωξε τον Ανταλρικ Από το Παλιάρς , Ριβαγόρθα ως το Παμπλόνα υπό Φραγκική επιρροή , έχοντας την Κομητεία της Τουλούζης ως βάση της εξουσίας του, ο Καρλομάγνος κατάφερε να διασφαλίσει τη Φραγκική κυριαρχία, ιδρύοντας εκεί φόρου υποτελείς κομητείες, που επρόκειτο να αποτελέσουν τη Μάρκα Ισπάνικα.

Το πληροφορούμαστε για πρώτη φορά για ένα Φράγκο υποτελή, το Βάσκο άρχοντα Μπελάσκο αλ-Γκαλάσκι , “ο Γαλάτης” στα μέρη της Αλάβας, αλλά η Παμπλόνα παρέμενε στα χέρια της Κόρδοβας και των ντόπιων μέχρι το Ο Μπελάσκο και οι κομητείες στη Μάρκα Ισπάνικα παρείχαν το αναγκαίο ορμητήριο για επίθεση κατά της Ανδαλουσίας εκστρατεία που έγινε υπό το Γουλιέλμο Κόμη της Τουλούζης και το Λουδοβίκο τον Ευσεβή για να καταλάβουν τη Βαρκελώνη το , έτσι ώστε ο Καρλομάγνος είχε καταφέρει να επεκτείνει την Καρολίγγεια εξουσία σε όλη την περιοχή γύρω από τα Πυρηναία ως το , αν και τα γεγονότα στο Δουκάτο της Βασκονίας επανάσταση στην Παμπλόνα, ανατροπή του κόμη της Αραγωνίας , εκθρόνιση του δούκα Σεγκουίν του Μπορντό, εξέγερση των Βάσκων αρχόντων, κλπ.

Σύμφωνα με το Μουσουλμάνο ιστορικό Ιμπν-αλ-Ατίρ στη Δίαιτα του Παντερμπόρν είχαν γίνει δεκτοί οι αντιπρόσωποι των Μουσουλμάνων ηγεμόνων της Σαραγόσας , της Ζιρόνας , της Βαρκελώνης και της Χουέσκα, που είχαν στριμωχτεί στην Ιβηρική χερσόνησο από τον Αμπντ αλ-Ραχμάν Α΄, Ομεϋάδη εμίρη της Κόρδοβας.

Αυτοί οι “Σαρακηνοί” Μαυριτανοί και Μουλάντοι Μοσουλμάνοι τοπικής καταγωγής ηγεμόνες πρόσφεραν υποταγή στο μεγάλο βασιλιά των Φράγκων, με αντάλλαγμα τη στρατιωτική του υποστήριξη. Διαβλέποντας μια ευκαιρία να επεκτείνει το Χριστιανισμό και τη δική του εξουσία και πιστεύοντας ότι οι Σάξονες είχαν πια πλήρως κατακτηθεί, ο Καρλομάγνος συμφώνησε να πάει στην Ισπανία.

Το οδήγησε το στρατό της Νεύστριας διά μέσου των Δυτικών Πυρηναίων, ενώ οι Αυστράσιοι, οι Λομβαρδοί και οι Βουργουνδοί πέρασαν από τα Ανατολικά Πυρηναία. Οι στρατοί συναντήθηκαν στη Σαραγόσα και ο Καρλομάγνος δέχθηκε την υποταγή των Μουσουλμάνων ηγεμόνων Σουλαϊμάν αλ-Αραμπί και Κασμίν ιμπν Γιουσούφ, αλλά η πόλη δεν έπεσε.

Στην πραγματικότητα ο Καρλομάγνος αντιμετώπισε τη δυσκολότερη μάχη της ζωής του, στην οποία οι Μουσουλμάνοι είχαν το πάνω χέρι και τον ανάγκασαν να υποχωρήσει.

Αποφάσισε να επιστρέψει στην έδρα του, καθώς δεν μπορούσε να εμπιστευθεί τους Βάσκους, που τους είχε υποτάξει καταλαμβάνοντας την Παμπλόνα. Γύρισε να φύγει από την Ιβηρική, αλλά καθώς περνούσε από το Πέρασμα Ρονσβάλ συνέβη ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της μακράς του βασιλείας.

Οι Βάσκοι επέπεσαν στην οπισθοφυλακή του και στις άμαξες με τις αποσκευές, καταστρέφοντάς τα ολοκληρωτικά. Η Μάχη του Ρονσβώ, αν και λιγότερο μάχη αλλά μια απλή αψιμαχία, άφησε πολλούς διάσημους νεκρούς. Μεταξύ αυτών ο αρχιοικονόμος Εγκιχαρντ, κόμης του ανακτόρου του Ανσελμ, και ο αρχιπαλατίνος της Βρετάνης, Ρολάνδος , εμπνέοντας στη συνέχεια τη δημιουργία του Άσματος του Ρολάνδου La Chanson de Roland.

Η κατάκτηση της Ιταλίας έφερε τον Καρλομάγνο σε επαφή με τους Σαρακηνούς , που, την εποχή εκείνη, έλεγχαν τη Μεσόγειο. Ο Πεπίνος, ο γιος του, ήταν περισσότερο απασχολημένος με τους σαρακηνούς στην Ιταλία. Τα νησιά δέχονταν συχνά επιθέσεις Σαρακηνών πειρατών, αλλά οι κόμητες της Γένοβας και της Τοσκάνης Βονιφάτιος τους αναχαίτιζαν με μεγάλους στόλους μέχρι το τέλος της βασιλείας του Καρλομάγνου.

Ο Καρλομάγνος είχε επίσης επαφή και με την αυλή του χαλίφη στη Βαγδάτη. Το ή πιθανόν το ο χαλίφης της Βαγδάτης Χαρούν αλ Ρασίντ προσέφερε στον Καρλομάγνο έναν ασιατικό ελέφαντα , τον πρώτο ιστορικά καταγεγραμμένο ελέφαντα στη βόρεια Ευρώπη , που τον ονόμασε Αbul – Abbas και ένα ρολόι.

Στην Ισπανία ο αγώνας κατά των Μαυριτανών συνεχίσθηκε αμείωτος καθ’ όλο το δεύτερο μισό της βασιλείας του. Ο γιος του Λουδοβίκος ήταν υπεύθυνος για τα Ισπανικά σύνορα. Οι Μουσουλμάνοι αρχηγοί στα βορειοανατολικά της Ισλαμικής Ισπανίας εξεγείρονταν συνεχώς κατά της εξουσίας της Κόρδοβας και στρέφονταν συχνά στους Φράγκους για βοήθεια.

Τα Φραγκικά σύνορα επεκτείνονταν αργά μέχρι το , οπότε η Τζιρόνα, η Καρντόνα, η Αουσόνα και η Ουργκέλ συνενώθηκαν στη νέα Ισπανική Μαρκιωνία , εντός του παλιού δουκάτου της Σεπτιμανίας.

Το η Βαρκελώνη, η μεγαλύτερη πόλη της περιοχής, έπεσε στα χέρια των Φράγκων, όταν ο Ζείντ, ο κυβερνήτης της, επαναστάτησε κατά της Κόρδοβας και όταν απέτυχε τους την παρέδωσε. Οι αρχές των Ομεϋαδών την ανακατέλαβαν το Όμως ο Λουδοβίκος της Ακουιτανίας πέρασε με όλο το στρατό του βασιλείου του από τα Πυρηναία και την πολιόρκησε επί δύο χρόνια, διαχειμάζοντας εκεί από το ως το , οπότε την κατέλαβε.

Οι Φράγκοι συνέχισαν να ασούν πίεση στον εμίρη. Πήραν την Ταρραγόνα το και την Τορτόζα το Η τελευταία κατάκτηση τους έφερε στις εκβολές του Έβρου και τους παρείχε πρόσβαση για επιδρομές στη Βαλένθια , αναγκάζοντας τον εμίρη Αλ-Χακάμ Α’ να αναγνωρίσει τις κατακτήσεις τους το Ο Καρλομάγνος είχε εμπλακεί σε σχεδόν συνεχείς πολέμους καθ’ όλη τη βασιλεία του, συχνά επικεφαλής των επίλεκτων μοιρών σωματοφυλάκων του scara , κρατώντας στο χέρι το μυθικό του ξίφος Joyeuse.

Με τους Σαξονικούς Πολέμους, που κράτησαν τριάντα χρόνια και περιελάμβαναν δέκα οκτώ μάχες, κατέλαβε τη Σαξονία και προχώρησε στον προσηλυτισμό των κατακτημένων στο Χριστιανισμό.

Οι Γερμανοί Σάξονες ήταν χωρισμένοι σε τέσσερις υποομάδες σε αντίστοιχες περιοχές. Πλησιέστερα στην Αυστρασία ήταν η Βεστφαλία και πιο μακριά ήταν η Εστφαλία. Στην πρώτη του εκστρατεία ο Καρλομάγνος ανάγκασε τους Αγκριανούς το να υποταχθούν και να κατεδαφίσουν ένα κίονα Ιρμινσούλ που θεωρείται ότι έπαιζε σημαντικό ρόλο στη Γερμανική ειδωλολατρεία κοντά στο Παντερμπόρν.

Η επιχείρηση διακόπηκε λόγω της πρώτης του εκστρατείας στην Ιταλία. Επέστρεψε το , προελαύνοντας μέσω της Βεστφαλίας και καταλαμβάνοντας το Σαξονικό φρούριο του Ζίγκιλμπουργκ. Κατόπιν διέσχισε την Αγκρία, όπου πάλι νίκησε τους Σάξονες. Τελικά νίκησε μια δύναμη Σαξόνων στην Εστφαλία και ο αρχηγός τους Χέσι προσηλυτίσθηκε στο Χριστιανισμό.

Ο Καρλομάγνος επέστρεψε μέσω της Βεστφαλίας, αφήνοντας καταυλισμούς στο Ζίγκιλμπουργκ και σο Ερεσμπουργκ, που ήταν σημαντικά Σαξονικά προπύργια. Όλη η Σαξονία, πλην της Νορνταλμπίνγκια ήταν υπό τον έλεγχό του, αλλά η Σαξονική αντίσταση δεν είχε τερματισθεί.

Μετά την εκστρατεία του στην Ιταλία για να υποτάξει τους δούκες του Φρίουλι και του Σπολέτο, ο Καρλομάγνος επέστρεψε πολύ γρήγορα στη Σαξονία το , όπου μια εξέγερση είχε καταστρέψει το φρούριό του στο Ερεσμπουργκ.

Oι Σάξονες δήλωσαν για μια ακόμη φορά υποταγή, αλλά ο ηγέτης τους Βίντουκιντ κατόρθωσε να διαφύγει στη Δανία , πατρίδα της συζύγου του.

Ο Καρλομάγνος κατασκεύασε ένα καινούργιο στρατόπεδο στο Κάρλσταντ. Το συγκάλεσε μια εθνική συνέλευση στο Παντερμπόρν, για να ενσωματώσει πλήρως τη Σαξονία στο Φραγκικό βασίλειο. Πολλοί Σάξονες βαπτίσθηκαν Χριστιανοί. Το καλοκαίρι του εισέβαλε πάλι στη Σαξονία και ανακατέλαβε την Εστφαλία, την Αγκρία και τη Βεστφαλία.

Σε μια συνέλευση κοντά στο Λίπε διαίρεσε τη χώρα σε ιεραποστολικές περιοχές και βοήθησε και ο ίδιος σε πολλές μαζικές βαπτίσεις Επέστρεψε κατόπιν στην Ιταλία και για πρώτη φορά δεν υπήρξε αμέσως Σαξονική εξέγερση και η Σαξονία παρέμεινε ειρηνική από το ως το Επέστρεψε στη Σαξονία το και θέσπισε ένα νομοθετικό κώδικα και διόρισε κόμητες, τόσο Σάξονες όσο και Φράγκους.

Οι νόμοι ήταν δρακόντιοι για θρησκευτικά ζητήματα. Για παράδειγμα ο Capitulatio de partibus Saxoniae προέβλεπε την ποινή του θανάτου για Σάξονες ειδωλολάτρες, που αρνούνταν να προσηλυτιστούν στο Χριστιανισμό. Αυτό αναβίωσε την παλιά διαμάχη. Το φθινόπωρο εκείνης της χρονιάς ο Βίντουκιντ επέστρεψε και ηγήθηκε μιας νέας εξέγερσης.

Αναφέρεται ότι σε απάντηση ο Καρλομάγνος διέταξε την εκτέλεση 4. Οι εκτελέσεις προκάλεσαν τρία χρόνια νέων αιματηρού πολέμου — , κατά τον οποίο υποτάχθηκαν τελικά επίσης οι Φρίσσιοι και κάηκε μεγάλο μέρος του στόλου τους. Ο πόλεμος τελείωσε με τον Βίντουκιντ να δέχεται το βάπτισμα.

Στη συνέχεια οι Σάξονες διατήρησαν την ειρήνη για επτά χρόνια, αλλά το οι Βεστφαλιανοί εξεγέρθηκαν πάλι κατά των κατακτητών τους. Μαζί τους ενώθηκαν το οι Εστφαλιανοί και οι Νορνταλμπινγκιανοί αλλά η εξέγερση δεν είχε αποτέλεσμα και καταπνίγηκε το Ακολούθησε μια Αγκριανή επανάσταση το , αλλά η παρουσία του Καρλομάγνου, Χριστιανών Σαξόνων και Σλάβων γρήγορα τη συνέτριψε.

Η τελευταία εξέγερση του ελευθερόφρονα λαού έγινε το , πάνω από τριάντα χρόνια μετά την πρώτη εκστρατεία του Καρλομάγνου εναντίον τους. Τη φορά αυτή οι πιο ανυπάκουοι από αυτούς, οι Νορνταλμπινγκιανοί, είχαν καταστεί ουσιαστικά ανήμποροι για επανάσταση, τουλάχιστον προς το παρόν.

Σύμφωνα με τον Άινχαρντ:. Ο Πόλεμος, που είχε διαρκέσει τόσα πολλά χρόνια, τερματίστηκε τελικά με τη συναίνεσή τους στους όρους που τους πρόσφερε ο Βασιλιάς και ήταν η αποκήρυξη των εθνικών θρησκευτικών εθίμων τους και της λατρείας των δαιμόνων, η αποδοχή των μυστηρίων της Χριστιανικής πίστης και θρησκείας και η συνένωση με τους Φράγκους για να αποτελέσουν ένα λαό.

Το ο Καρλομάγνος εισέβαλε στο Βασίλειο της Λομβαρδίας, κατόπιν προσάρτησε τα Λομβαρδικά εδάφη και πήρε το στέμμα τους, θέτοντας τα Παπικά Κράτη υπό Φραγκική προστασία. Η δύναμη που απέμενε αντιμέτωπη των Φράγκων στα ανατολικά ήταν οι Άβαροι , αλλά ο Καρλομάγνος συνέχισε με την κατάληψη άλλων Σλαβικών περιοχών, όπως η Βοημία , η Μοραβία , η Αυστρία και η Κροατία.

To o Καρλομάγνος έστρεψε την προσοχή του στη Βαυαρία. Υποστήριξε ότι ο Τασίλο ήταν ακατάλληλος ηγέτης λόγω της επιορκίας του. Οι κατηγορίες ήταν υπερβολικές, αλλά ο Τασίλο έτσι κι αλλιώς καθαιρέθηκε και κλείστηκε στο μοναστήρι της Ζυμιέζ Άνω Νορμανδία. Το αναγκάστηκε να αποκηρύξει κάθε αξίωση για τη Βαυαρία εκ μέρους του και της οικογένειάς του των Αγκιλόλοφιγκ στη σύνοδο της Φραγκφούρτης.

Η Βαυαρία υποδιαιρέθηκε σε Φραγκικές κομητείες, όπως είχε γίνει και με τη Σαξονία. Το οι Άβαροι , ειδωλολατρικές Ασιατικές ορδές, που είχαν εγκατασταθεί στη σημερινή Ουγγαρία ο Άινχαρντ τους ονόμαζε Ούννους επέδραμαν στο Φρίουλι και στη Βαυαρία.

Ο Καρλομάγνος ήταν απασχολημένος με άλλες υποθέσεις μέχρι το , οπότε κατέβηκε το Δούναβη και λεηλάτησε τα εδάφη των Αβάρων μέχρι το Γκιόρ. Ένας Λομβαρδικός στρατός υπό τον Πεπίνο προχώρησε τότε στην κοιλάδα του Δράβου και λεηλάτησε την Παννονία.

Οι εκστρατείες θα είχαν συνεχιστεί αν δεν επαναστατούσαν πάλι οι Σάξονες το , διακόπτοντας επτά χρόνια ειρήνης. Τα επόμενα δύο χρόνια ο Καρλομάγνος ήταν απασχολημένος, μαζί με τους Σλάβους, κατά των Σαξώνων.

Ο Πεπίνος και ο Δούκας Ερρίκος του Φρίουλι συνέχισαν όμως να επιτίθενται στα δακτυλιόσχημα οχυρά των Αβάρων. Ο μεγάλος Δακτύλιος των Αβάρων, το φρούριο-πρωτεύουσά τους καταλήφθηκε δύο φορές. Τα λάφυρα στάλθηκαν στην πρωτεύουσα του Καρλομάγνου, το Άαχεν και διανεμήθηκαν σε όλους τους οπαδούς του, ακόμη και σε ξένους ηγεμόνες, όπως ο Βασιλιάς Όφα της Μερκίας.

Σύντομα οι Άβαροι τούντουν τοπικοί κυβερνήτες έχασαν τη διάθεση να πολεμήσουν και ταξίδεψαν στο Άαχεν για να δηλώσουν υποταγή στον Καρλομάγνο ως φόρου υποτελείς και Χριστιανοί.

Ο Καρλομάγνος αποδέχθηκε την παράδοσή τους και απέστειλε έναν ιθαγενή αρχηγό, βαπτισθέντα Αβραάμ, πίσω στην Αβαρία με τον αρχαίο τίτλο του χαγάνου. Ο Αβραάμ διατήρησε το λαό του, αλλά το οι Βούλγαροι υπό το Χαν Κρούμο επιτέθηκαν και αυτοί στα υπολείμματα του Αβαρικού κράτους.

To o Καρλομάγνος έστειλε ένα τεράστιο Βαυαρικό στρατό στην Παννονία , νικώντας και θέτοντας τέρμα στην Αβαρική ομοσπονδία. Το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου ο Καρλομάγνος πήγε στο Ρέγκενσμπουρκ , όπου οι Αβαροι ηγέτες τον αναγνώρισαν ως ηγεμόνα τους.

Το ο Άβαρος χαγάνος, που είχε ήδη βαπτισθεί, πήγε στο Άαχεν για να ζητήσει την άδεια να εγκατασταθεί με το λαό του νοτιοανατολικά της Βιέννης. Τα Υπερδουνάβεια εδάφη έγιναν αναπόσπαστα τμήματα του Φραγκικού βασιλείου, για να καταληφθούν από τους Ούγγρους το Το με την εμφάνιση των νέων ειδωλολατρών γειτόνων του Σλάβων, ο Καρλομάγνος βάδισε επί κεφαλής ενός Αυστρασιοσαξονικού στρατού, περνώντας τον Έλβα, στα εδάφη των Πολάβων.

Οι Σλάβοι υποτάχθηκαν αμέσως υπό τον ηγέτη τους Βίτσιν. Ο Καρλομάγνος αποδέχθηκε κατόπιν την παράδοση των Βελετών υπό τον Νράγκοβιτ και απαίτησε πολλούς ομήρους. Ζήτησε επίσης την άνευ όρων άδεια να στέλνει ιεραπόστολους στην ειδωλολατρική αυτή περιοχή. Ο στρατός προχώρησε στη Βαλτική πριν επιστρέψει στο Ρήνο , αποκομίζοντας χωρίς δυσκολία πολλά λάφυρα.

Οι υποτελείς Σλάβοι έγιναν πιστοί σύμμαχοι. Το , όταν οι Σάξονες παραβίασαν την ειρήνη, οι Πολάβοι και οι Βελετοί πήραν τα όπλα με το νέο τους ηγεμόνα κατά των Σαξόνων.

Ο Βίτσιν πέθανε στη μάχη και ο Καρλομάγνος εκδικήθηκε το χαμό του επιτιθέμενος στους Εστφαλιανούς στον Έλβα. Ο διάδοχος του Βίτσιν, Θράσκο, οδήγησε τους άνδρες του κατά των Νορνταλμπιγκιανών και παρέδωσε τους ηγέτες τους στον Καρλομάγνο, που του απέδωσε μεγάλες τιμές. Οι Πολάβοι παρέμειναν πιστοί μέχρι το θάνατο του Καρόλου και αργότερα πολέμησαν κατά των Δανών.

Όταν ο Καρλομάγνος ενσωμάτωσε το μεγαλύτερο μέρος της Κεντρικής Ευρώπης, έφερε το Φραγκικό κράτος αντιμέτωπο με τους Αβάρους και Σλάβους στα νοτιοανατολικά. Οι νοτιοανατολικότεροι γείτονες των Φράγκων ήταν οι Κροάτες , που εγκαταστάθηκαν στην Παννονική Κροατία και στη Δαλματική Κροατία.

Ενώ πολεμούσαν με τους Αβάρους, οι Φράγκοι είχαν ζητήσει την υποστήριξή τους. Τη δεκαετία του , όταν ο Καρλομάγνος εξεστράτευε κατά των Αβάρων, κέρδισε μια μεγάλη νίκη το Ο Φράγκος διοικητής Ερίκος του Φρίουλι ήθελε να επεκτείνει την κυριαρχία του καταλαμβάνοντας το Δουκάτο της Παραλιακής Κροατίας.

Την εποχή εκείνη η Δαλματική Κροατία κυβερνιόταν από το δούκα Βίσεσλαβ, έναν από τους πρώτους γνωστούς Κροάτες δούκες. Στη Μάχη του Τρσάτ οι δυνάμεις του Ερίκου εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και κατατροπώθηκαν ολοκληρωτικά από εκείνες του Βίσεσλαβ. Ο ίδιος ο Ερίκος ήταν μεταξύ των φονευθέντων και η ήττα και ο θάνατός του αποδείχθηκαν μεγάλο πλήγμα για την Καρολίγγεια Αυτοκρατορία.

Ο Καρλομάγνος έστρεψε επίσης την προσοχή του στους Σλάβους δυτικά του Αβαρικού χαγανάτου, τους Καραντανούς και τους Καρνιόλους. Οι λαοί αυτοί είχαν υποταχθεί στους Λομβαρδούς και στους Βαυαρούς, είχαν γίνει φόρου υποτελείς, αλλά ποτέ δεν ενσωματώθηκαν πλήρως στο Φραγκικό κράτος. To o Πάπας Λέων Γ΄ είχε κακοποιηθεί από τους Ρωμαίους, που προσπάθησαν να του βγάλουν τα μάτια και να του ξεριζώσουν τη γλώσσα.

Ο Λέων δραπέτευσε και κατέφυγε στον Καρλομάγνο στο Παντερμπόρν, ζητώντας του να επέμβει στη Ρώμη και να τον αποκαταστήσει. Ο Καρλομάγνος, αφού συμβουλεύτηκε το λόγιο Αλκουίνο της Υόρκης , συμφώνησε να ταξιδέψει στη Ρώμη, όπως και έκανε το Νοέμβριο του και συγκάλεσε ένα συμβούλιο την 1η Δεκεμβρίου.

Στις 23 Δεκεμβρίου ο Λέων έδωσε έναν όρκο αθωότητας. Με την πράξη του αυτή ο Πάπας ουσιαστικά ακύρωνε τη νομιμότητα της Αυτοκράτειρας Ειρήνης της Κωνσταντινούπολης:.

Η στέψη του Καρλομάγνου ως Αυτοκράτορα, αν και είχε σκοπό να αναδείξει τη συνέχιση της αδιάσπαστης γραμμής Αυτοκρατόρων από τον Αύγουστο μέχρι τον Κωνσταντίνο ΣΤ΄, είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία δύο ξεχωριστών και συχνά αντιτιθέμενων Αυτοκρατοριών και δύο χωριστών αξιώσεων αυτοκρατορικής εξουσίας.

Επί αιώνες στο μέλλον οι Αυτοκράτορες τόσο της Δύσης όσο και της Ανατολής, θα ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για κυριαρχία επί του συνόλου. Αρχικά είχε τέτοια αποστροφή, που δήλωσε ότι δεν θα έμπαινε στην Εκκλησία την ημέρα που του απονεμήθηκαν [οι αυτοκρατορικοί τίτλοι], παρότι ήταν μια μεγάλη γιορτή, αν είχε προβλέψει το σχέδιο του Πάπα.

Πολλοί σύγχρονοι μελετητές όμως υποστηρίζουν ότι ο Καρλομάγνος γνώριζε πραγματικά για τη στέψη. Οπωσδήποτε δεν μπορεί να του είχε διαφύγει το στολισμένο στέμμα, τοποθετημένο στην αγία τράπεζα, όταν ήλθε να προσευχηθεί, ακόμη και μερικές πηγές της εποχής αν αναλυθούν προσεκτικά φαίνεται να το υποστηρίζουν.

Εν πάση περιπτώσει ο Καρλομάγνος χρησιμοποίησε αυτές τις περιστάσεις για να ισχυριστεί ότι ήταν ο ανανεωτής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που είχε φανερά πέσει σε υποβάθμιση υπό τους Βυζαντινούς.

Στα επίσημα έγγραφά του ο Κάρολος προτιμούσε τον τίτλο Karolus serenissimus Augustus a Deo coronatus magnus pacificus imperator Romanum gubernans imperium “Κάρολος, ο γαληνότατος Αύγουστος, εστεμμένος από το Θεό, ο μέγας, ειρηνικός αυτοκράτορας κυβερνών τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία” από τον αμεσότερο Imperator Romanorum “Αυτοκράτορας των Ρωμαίων”.

Το παρεκκλήσι του Καρλομάγνου στον Καθεδρικό του Άαχεν. Η εικονομαχία της Βυζαντινής Δυναστείας των Ισαύρων έτυχε της έγκρισης των Φράγκων. Η σύνοδος δεν αναγνωρίσθηκε από τον Καρλομάγνο, γιατί δεν είχαν προσκληθεί Φράγκοι απεσταλμένοι, αν και ο Καρλομάγνος κυβερνούσε πάνω από τρεις επαρχίες της παλιάς Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και θεωρείτο ίσος τη τάξει με το Βυζαντινό αυτοκράτορα.

Και ενώ ο Πάπας υποστήριζε την επαναφορά της λατρείας των εικόνων, πολιτικά διαφωνούσε με το Βυζάντιο. Επιθυμούσε σαφώς να αυξήσει την επιρροή του παπισμού, να τιμήσει το σωτήρα του Καρλομάγνο και να επιλύσει τα συνταγματικά ζητήματα που ταλαιπωρούσαν τότε πολύ τους Ευρωπαίους δικαστές, μια εποχή που η Ρώμη δεν ήταν στα χέρια κάποιου αυτοκράτορα.

Έτσι η ανάληψη από τον Καρλομάγνο του αυτοκρατορικού τίτλου δεν ήταν σφετερισμός στα μάτια των Φράγκων ή των Ιταλών. Θεωρείτο όμως τέτοιος στο Βυζάντιο, όπου καταγγέλθηκε από την Ειρήνη και το διάδοχό της Νικηφόρο Α´ – εκ των οποίων κανείς όμως δεν μπορούσε να κάνει πρακτικά κάτι γι αυτό.

Οι Βυζαντινοί όμως κατείχαν ακόμη αρκετά εδάφη στην Ιταλία. Αυτές οι περιοχές παρέμειναν εκτός του ελέγχου των Φράγκων μέχρι το , οπότε οι Βενετοί, σπαρασσόμενοι από εσωτερικές διαμάχες, προσέφεραν την υποταγή τους στο Σιδηρό Στέμμα του Πεπίνου, γιου του Καρόλου.

Η Pax Nicephori τερματίστηκε. Ο Νικηφόρος λεηλάτησε με στόλο τις ακτές, η μοναδική περίπτωση πολέμου μεταξύ Βυζαντινών και Φράγκων. Η σύγκρουση διήρκεσε μέχρι το , οπότε το Βυζαντινόφιλο κόμμα στη Βενετία επέστρεψε την πόλη τους στο Βυζαντινό Αυτοκράτορα και οι δύο αυτοκράτορες της Ευρώπης έκαναν ειρήνη.

Ο Καρλομάγνος πήρε τη χερσόνησο της Ίστριας και το ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Α΄ ο Ραγκαβές του αναγνώρισε την ιδιότητα του Αυτοκράτορα, όχι όμως κατ’ ανάγκη του “Αυτοκράτορα των Ρωμαίων”. Μετά την κατάκτηση της Νορνταλμπίνγκιας, τα Φραγκικά σύνορα ήρθαν σε επαφή με τη Σκανδιναβία.

Οι ειδωλολάτρες Δανοί, που κατοικούσαν τη χερσόνησο της Γιουτλάνδης, είχαν ακούσει πολλές ιστορίες από το Βίντουκιντ και τους συμμάχους του, που είχαν καταφύγει σ’ αυτούς, για τον κίνδυνο των Φράγκων και την οργή που ο Χριστιανός βασιλιάς τους μπορούσε να στρέψει κατά των ειδωλολατρών γειτόνων.

Το ο βασιλιάς των δανών Γκούντφρεντ ανήγειρε το τεράστιο Ντανεβίρκε, σε όλο το πλάτος του ισθμού του Σλέσβιγκ. Αυτή η οχύρωση, που χρησιμοποιήθηκε για τελευταία φορά στο Δανοπρωσσικό Πόλεμο του , ήταν ένα προτείχισμα-επιχωμάτωση μήκους 30 χιλιομέτρων.

Το Ντανεβίρκε προστάτευε τη Δανική χώρα και επέτρεπε στο Γκούντφρεντ να παρενοχλεί τη Φρισία και τη Φλάνδρα με πειρατικές επιδρομές. Υπέταξε επίσης τους συμμάχους των Φράγκων Πολάβους και πολέμησε τους Βελετούς. Ο Γκούντφρεντ εισέβαλε στη Φρισία, αλλά πριν προλάβει κάτι περισσότερο δολοφονήθηκε από Φράγκο δολοφόνο ή από έναν από τους άνδρες του.

Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Χέμιγκ, που συνήψε με τον Καρλομάγνο τη Συνθήκη του Χαϊλίγκεν στα τέλη του Το ο Καρλομάγνος κάλεσε το Λουδοβίκο τον Ευσεβή, βασιλιά της Ακουιτανίας, το μοναδικό επιζώντα νόμιμο γιο του, στην αυλή του.

Εκεί ο Καρλομάγνος έστεψε το γιο του με τα ίδια του τα χέρια ως συναυτοκράτορα και τον έστειλε πίσω στην Ακουιτανία. Στη συνέχεια πέρασε το φθινόπωρο κυνηγώντας πριν επιστρέψει στο Άαχεν την 1η Νοεμβρίου.

Τον Ιανουάριο αρρώστησε με πλευρίτιδα. Έπεσε στο κρεββάτι με βαθειά κατάθλιψη στις 21 Ιανουαρίου κυρίως επειδή πολλά από τα σχέδιά του δεν είχαν ακόμη πραγματοποιηθεί και, όπως λέει ο Άινχαρντ:. Πέθανε την εικοστή ογδόη Ιανουαρίου, την έβδομη μέρα από τότε που έπεσε στο κρεββάτι, στις εννιά η ώρα το πρωί, αφού μετέλαβε της Αγίας Κοινωνίας , στο εβδομηκοστό δεύτερο έτος της ζωής του και το τεσσαρακοστό έβδομο της βασιλείας του.

Ετάφη την ημέρα του θανάτου του στον Καθεδρικό του Άαχεν , αν και ο κρύος καιρός και η φύση της ασθένειάς του δεν καθιστούσαν αναγκαίο ένα τόσο βιαστικό ενταφιασμό. Ο αρχαιότερος σωζόμενος επιτάφιος θρήνος, ο Planctus de obitu Karoli , συντέθηκε από ένα μοναχό του Αββαείου Μπόμπιο Βόρεια Ιταλία , που είχε ευεργετήσει.

Το ο Φρειδερίκος Α΄ άνοιξε πάλι τον τάφο και τοποθέτησε τον αυτοκράτορα σε μια σαρκοφάγο κάτω από το δάπεδο του καθεδρικού. Το ο Φρειδερίκος Β΄ τον επανενταφίασε σε μία λάρνακα από χρυσό και άργυρο. Ο θάνατος του Καρλομάγνου επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τους υπηκόους του, ιδιαίτερα εκείνους του φιλολογικού κύκλου, που τον περιέβαλλε στο Άαχεν.

Ένας ανώνυμος μοναχός του Μπόμπιο θρηνούσε:. Από τις χώρες όπου ο ήλιος ανατέλλει μέχρι τις δυτικές ακτές οι άνθρωποι κλαίνε και θρηνούν Ω Χριστέ, συ που κυβερνάς την ουράνια κατοικία, παραχώρησε ένα ειρηνικό μέρος για τον Κάρολο στο βασίλειό σου.

Αλίμονο σε μένα το δυστυχή. Τον διαδέχθηκε ο επιζών γιος του Λουδοβίκος, που είχε στεφθεί τον προηγούμενο χρόνο. Η αυτοκρατορία του διατηρήθηκε στο σύνολό της μόνο για μια ακόμη γενιά. Η διαίρεσή της, σύμφωνα με τα έθιμα, μεταξύ των γιων του Λουδοβίκου, μετά το θάνατο του πατέρα τους, έθεσε τα θεμέλια των νεότερων κρατών, Γαλλίας και Γερμανίας.

Τμήμα του επιτάφιου καλύμματος του Καρλομάγνου. Αναπαριστά τέθριππο άρμα και κατασκευάσθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Το Karlsschrein, χρυσή και αργυρή λάρνακα του Φρειδερίκου Β΄ για τον Καρλομάγνο. Ως κυβερνήτης, ο Καρλομάγνος ξεχωρίζει για τις πολλές του μεταρρυθμίσεις: Είναι ο βασικός πρωταγωνιστής της “Καρολίγγειας Αναγέννησης”.

Θεωρείτο επί μακρόν ότι η στρατιωτική κυριαρχία του Καρλομάγνου βασιζόταν σε μια “επανάσταση του ιππικού ” του Κάρολου Μαρτέλου τη δεκαετία του Εντούτοις ο αναβολέας δεν είχε εισαχθεί στο Φραγκικό βασίλειο μέχρι τα τέλη του όγδοου αιώνα.

Αντίθετα η επιτυχία του Καρλομάγνου στηρίχτηκε κυρίως στις νέες πολιορκητικές τεχνολογίες και την άριστη υλικοτεχνική υποστήριξη.

Εντούτοις την εποχή του Καρλομάγνου ο Φραγκικός στρατός χρησιμοποιούσε μεγάλο αριθμό αλόγων. Και αυτό γιατί τα άλογα παρείχαν μία γρήγορη μέθοδο μεταφοράς στρατευμάτων σε μεγάλες αποστάσεις, γεγονός κρίσιμο για τη δημιουργία και τη διατήρηση μιας τόσο μεγάλης αυτοκρατορίας.

Ο Καρλομάγνος είχε σημαντικό ρόλο στον καθορισμό του άμεσου οικονομικού μέλλοντος της Ευρώπης. Ακολουθώντας τις μεταρρυθμίσεις του πατέρα του, ο Καρλομάγνος κατάργησε το νομισματικό σύστημα που βασιζόταν στο χρυσό σόλιδο υιοθέτησαν το σύστημα που είχε εφαρμόσει και, τόσο αυτός όσο και ο Αγγλοσάξονας Βασιλιάς Όφα της Μερκίας υιοθέτησε το σύστημα που είχε υιοθετηθεί από τον Πεπίνο.

Υπήρχαν πραγματικά ισχυροί λόγοι για την εγκατάλειψη αυτής της σύνδεσης με το χρυσό, κυρίως η ίδια η έλλειψη χρυσού. Η έλλειψη χρυσού ήταν άμεση συνέπεια της σύναψης ειρήνης με το Βυζάντιο, που είχε ως αποτέλεσμα την παραχώρηση της Βενετίας και της Σικελίας στην Αναστολή και την απώλεια των εμπορικών τους δρόμων προς την Αφρική.

Η τυποποίηση που προέκυψε εναρμόνισε οικονομικά και ενοποίησε το περίπλοκο σύνολο νομισμάτων που ήταν σε χρήση στην αρχή της βασιλείας του, απλοποιώντας έτσι τις συναλλαγές και το εμπόριο.

Ο Καρλομάγνος καθιέρωσε μια νέα μονάδα, τη livre carolinienne από τη Λατινική libra , τη σύγχρονη λίρα , που βασιζόταν σε μια λίβρα-λίρα αργύρου – μονάδα τόσο χρήματος όσο και βάρους – που άξιζε 20 sou από το λατινικό σόλοδο [που ήταν κυρίως λογιστική μονάδα και ποτέ δεν κόπηκε ως νόμισμα] το σημερινό σελίνι ή deniers από το Λατινικό δηνάριο , τη σημερινή πένα.

Την περίοδο αυτή η livre και το sou ήταν μονάδες μέτρησης, μόνο το denier ήταν νόμισμα του βασιλείου. Ο Καρλομάγνος καθιέρωσε αρχές για τη λογιστική πρακτική μέσω των Capitulare de villis του , που θέσπισαν αυστηρούς κανόνες για τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να καταγράφονται έσοδα και έξοδα.

Στις αρχές της κυβέρνησης του Καρλομάγνου σιωπηρά επέτρεπε στους Εβραίους να μονοπωλούν το δανεισμό χρημάτων.

Στη συνέχεια ο δανεισμός με σκοπό το κέρδος απαγορεύθηκε το , όντας αντίθετος με τον εκκλησιαστικό νόμο της εποχής. Ο Καρλομάγνος εισήγαγε τον Εβραϊκό Θεσμό , μία απαγόρευση για τους Εβραίους να ασχολούνται με δανεισμό χρημάτων, λόγω των θρησκευτικών πεποιθήσεων της πλειοψηφίας των υπηκόων του, απαγορεύοντάς τον στην ουσία σε όλα τα επίπεδα, σε μια αντιστροφή της προηγούμενης καταγεγραμμένης γενικής πολιτικής του.

Εκτός από αυτή την προσανατολισμένη στα μακροοικονομικά μεταρρύθμιση, ο Καρλομάγνος υλοποίησε σημαντικό αριθμό μικροοιοκονομικών μεταρρυθμίσεων, όπως ο άμεσος έλεγχος των τιμών και των εισφορών για ορισμένα αγαθά και εμπορεύματα.

Ο Εβραϊκός Θεσμός του πάντως δεν ήταν αντιπροσωπευτικός της συνολικής οικονομικής σχέσης ή στάσης τους προς τους Φράγκους Εβραίους και οπωσδήποτε όχι η προγενέστερη σχέση του με αυτούς, όπως είχε εξελιχθεί κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Για παράδειγμα ο επ’ αμοιβή προσωπικός γιατρός του ήταν Εβραίος, απασχολούσε τουλάχιστον ένα τουλάχιστον Εβραίο για τις διπλωματικές του αποστολές, ο Ισαάκ ήταν ο προσωπικός του απεσταλμένος στο Μουσουλμανικό χαλιφάτο της Βαγδάτης. Του έχουν αποδοθεί επιστολές, που προσκαλούν Εβραίους να εγκατασταθούν στο βασίλειό του, για οικονομικούς λόγους, καλωσορίζοντάς τους γενικά με τις συνολικά προοδευτικές πολιτικές του.

Ο Καρλομάγνος εφάρμοσε το σύστημα αυτό στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρωπαϊκής ηπείρου και η μονάδα του Οφα υιοθετήθηκε εθελοντικά από το μεγαλύτερο μέρος της Αγγλίας. Μετά το θάνατο του Καρλομάγνου το νόμισμα της Ευρωπαϊκής ηπείρου υποβαθμίστηκε και το μεγαλύτερο μέρος της κατέφυγε στη χρήση του διαρκώς υψηλής ποιότητας Αγγλικού νομίσματος μέχρι περίπου το Προφανώς βέβαια και θα πρέπει να υπάρχει ο απαραίτητος έλεγχος από τους γονείς, στο συγκεκριμένο θέμα.

Αγορά tablet Η βασικότερη χρήση ενός tablet όσον αφορά πάντα τις ανάγκες των μαθητών, είναι αναμφισβήτητα η πλοήγηση στο διαδίκτυο. Έτσι, από τη στιγμή που αυτό θα γίνεται μάλλον από κάποιο γραφείο και όχι από τον καναπέ ή το κρεβάτι , γιατί να μη χρησιμοποιήσετε για αυτόν τον σκοπό έναν σταθερό ή φορητό υπολογιστή; Επιπροσθέτως, σε έναν υπολογιστή σαφώς και μπορείτε να πληκτρολογείτε αλλά και να κρατάτε σημειώσεις πολύ πιο εύκολα, από ότι σε ένα tablet.

Στον αντίποδα, αν δεν υπάρχει καθόλου υπολογιστής στο σπίτι, ένα tablet είναι μακράν η πιο οικονομική λύση για την πρόσβαση στο διαδίκτυο. Στην πραγματικότητα, με λίγα χρήματα παραπάνω μπορείτε να αποκτήσετε ένα αξιοπρεπέστατο tablet που θα καλύψει τις μαθητικές ανάγκες σε μεγάλο βαθμό, ιδιαίτερα αν πρόκειται για τις μικρότερες ηλικίες π.

Από εκεί και πέρα, υπάρχει τεράστια ποικιλία τόσο σε χαρακτηριστικά όσο και σε τιμές. Αγορά laptop και desktop Για απλές εργασίες όπως είναι η πλοήγηση στο Διαδίκτυο και η επεξεργασία κειμένων, δεν χρειάζεται να επενδύσετε σε κάτι ιδιαίτερα ακριβό, είτε προτιμήσετε laptop, είτε desktop σύστημα.

Η συχνότητα του επεξεργαστή θα πρέπει να κυμαίνεται στα 1,6 ή 1,7GHz, καθώς οτιδήποτε περισσότερο θεωρείται υπερβολικό. Αντίστοιχα για τα desktop συστήματα, εκτός από τους δοκιμασμένους Core i3 και Core i5, ο επεξεργαστής G θα ανταποκριθεί άψογα στις ανάγκες σας π. Αν σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε το desktop σύστημά σας και για gaming, μπορείτε να στραφείτε στη λύση των επεξεργαστών της AMD, οι οποίοι και περιλαμβάνουν ενσωματωμένη κάρτα γραφικών για παιχνίδια π.

Η μνήμη σε οποιοδήποτε σύστημα και αν επιλέξετε δε θα πρέπει να είναι λιγότερη από 4GB, ενώ o αποθηκευτικός χώρος τουλάχιστον GB καλύτερα 1TB. Τέλος, όσον αφορά το λογισμικό που θα πρέπει να περιλαμβάνει ο υπολογιστής, θα πρέπει να εστιάσετε σε δύο εφαρμογές: Για το antivirus, υπάρχουν επίσης πολλές δωρεάν λύσεις που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αν δε θέλετε να πληρώσετε για κάποιο αντίστοιχο εμπορικό προϊόν.

Από αυτές ξεχωρίζουμε και προτείνουμε τα AVG , Avira και Avast που αποτελούν σήμερα ιδιαίτερα δημοφιλείς αλλά και αξιόπιστες εφαρμογές για την πλειονότητα των χρηστών.

Toggle navigation Newsletter. Δημοσίευση 26 Σεπτεμβρίου Παλαιότερο των ημερών. Το φθηνό… convertible. Είναι το PC αναντικατάστατο;. Τι τηλεόραση να πάρω;. Περισσότερα για Το φθηνό… convertible Sony Xperia XΑ:

Stoiximan Ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. bookmakersο αυτοκράτορας πάει σχολείο (Moneybookers, Netteler, Viva Wallet).ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. Silent Samurai Jackpot. 0-0 04082016 ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. From hell. ο αυτοκράτορας πάει σχολείο ). Yield : ( ) ( ). 35 ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. 2072. Vistabet. ο αυτοκράτορας πάει σχολείο40. 41 19:30 ο αυτοκράτορας πάει σχολείο 586 1. Novibet. 05 No 1 0. 5 2. 1×2-bet.Speed Bet, Talk n et Smart Notifications. sticker .

ΕΚΛΟΓΕΣ Ο ΑΥΤΟΚΡΆΤΟΡΑΣ ΠΆΕΙ ΣΧΟΛΕΊΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΟΛΟ ΚΟΥΠΟΝΙ

αυτοκράτορας σχολείο ο πάει

21 .(). 241218 Casino. League Cup. coSZ6d4MBZGzhttps:t. 167,71 3. 80 242. vistabet mobile casino browser. site.smartphones tablet, Bet365ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. , ο αυτοκράτορας πάει σχολείο, 15-4-7. William Hill Amaya (bwinparty PokerStars). 1 – 151219 19:00. Vistabet. 21 .

Interwetten. 454,00 806,03 289,71 11. Casino : ο αυτοκράτορας πάει σχολείο Bonus. 20 1. 7 1,647 6. gr Live Scores. like .mobiles tablets. – -15. online stoixima 2000. Martingale, Euro. Google Ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. 65″4K Ο αυτοκράτορας πάει σχολείο HD, Smart, HDR, Edge LED: 2019. Casino Stoiximan. An estimate of how frequently this keyword is searched across all search engines. Live Chat. 19) (13. album. bookmakers. 126,14 6. ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. 20 7 0. Virtual Sports; 14:47 25, 2019. The average bounce rate for this site’s competitors. 000., coq0QkZu8M5B – https:t. 89-82: . ikoscore. Sorry, a technical problem occurred on the page you στοιχιμαν κουπονι οπαπ παρασκευησ to reach. 35 5. iscore. (). Philadelphia Black Friday 1950 στοιχιμαν κουπονι οπαπ παρασκευησ. Stoiximan. (13. 25 14:15 0 5. 05 Στοιχιμαν κουπονι οπαπ παρασκευησ live scores 2017 1 0. 16:00 04:00 Chat. – 141219 13:30. 000 Clasico. Click here Refresh Links to update streams and menu information ( .,. ( photos) … ” ” 20. 242,29 3,42 433,96 437,38 2,38 82,55 3,95 15,82 2,92 1,62 2,50 0,78 1,62 99,22 FC 02:00 295,71 234,64 στοιχιμαν κουπονι οπαπ παρασκευησ 1.,, lowrollers highrollers στοιχιμαν κουπονι οπαπ παρασκευησ. Mega Moolah, Hall of Gods, Arabian Nights, Treasure Nile, Major Millions Mega Joker. Live Chat Chat στοιχιμαν κουπονι οπαπ παρασκευησ E-mail [email protected] Call Back Service. topbookmakers. cookies cookies. Champions League. : Euroleague. combo 1 Over 1. Gladiator.

ΠΡΟΤΑΣΗ Ο ΑΥΤΟΚΡΆΤΟΡΑΣ ΠΆΕΙ ΣΧΟΛΕΊΟ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΣΤΟ

ο αυτοκράτορας πάει σχολείο

NBA …. : … high-five. (vid). : ESPN: …. TO PICKANDROLL. GR Ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. NBA TEAM SALARIES 2019-20. 145,010,322 138,686,087 138,511,806 137,138,850 136,583,676 NBA Team Salaries. TOP 20 PAID PLAYERS 2019-20. 40,231,758 38,506,482 38,506,482 38,199,000 38,199,000 Top 20 Paid Players. www.

,. live. 141219 12:00 .” “”. Pamestoixima. 60″ 3. gr, xscoresbox. 70028. BetRebels. 195. : Football League 3 15:30.,, lowrollers ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. 60″1. T cookies ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. vistabet τηλεφωνο επικοινωνιας -9. Merlin 13 ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. Dealer Vistabet Live Casino. ПДЗГЙЕУ ГЙБ НБ КБФЕВБУФЕ ФП РСПГСБММБ ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. online ( 2016 ). SOS. ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. : ” – ” 22:00 ” ο αυτοκράτορας πάει σχολείο. Vistabet dealer, Vistabet Sportingbet. – 151219 11:00. De Ligt Rabiot. 723 19. 2 Live Top 51 Must Read. 21 : 2109215776 : MGA. Livescore – Live scores: – Livescore Stoixima ο αυτοκράτορας πάει σχολείο Livescores. Vistabet., Προγνωστικα στοιχηματοσ 3,5 προγνωστικα στοιχηματοσ. coop, xscores. προγνωστικα στοιχηματοσ 21:00 1 5202 1. προγνωστικα στοιχηματοσ, xscores. Προγνωστικα στοιχηματοσ Chat Live Betting. : προγνωστικα στοιχηματοσ, 104 προγνωστικα στοιχηματοσ. Livescore προγνωστικα στοιχηματοσ inscores. προγνωστικα στοιχηματοσ. Stoiximan Blog. “” 2008 Fed ., : Προγνωστικα στοιχηματοσ BETTING .